بررسي بيومتريك زيرگروههاي مختلف بيماري زاويه بسته با استفاده از anterior segment optical coherence tomography

نويسنده: زكيه واحديان
استاد راهنما: ساسان مقيمي، قاسم فخرايي
استاد مشاور: يدالله اسلامي، رضا غفاري
تاريخ دفاع: 1391/06/04
مدرك: مقطع تخصصي چشم پزشكي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: هدف: بررسي پارامترهاي بيومتريك در زير گروههاي مختلف بيماري زاويه بسته در جمعيت ايراني و مقايسه آنها با افراد نرمال
نوع مطالعه: آينده نگر، مقطعي
روش اجرا: در اين مطالعه، 186 چشم از 151 بيمار شامل 40 مورد گلوكوم زاويه بسته حاد (AACG)، چهل چشم مقابل آنها، 39 چشم گلوكوم زاويه بسته مزمن (CACG)، 40 primary angle closure suspect (PACS) و 27 چشم نرمال تحت معاينه كامل از جمله گونيوسكوپي، A-scan وanterior segment optical coherence tomography قرار گرفتند. فقط يك چشم از بيماران CACG، PACS و كنترل وارد مطالعه شدند. متغيرهاي اصلي عبارت بودند از ميانگين angle opening distance و trabeculo-iris space area در فاصله 500 ميكروني از scleral spur در نازال و تمپورال (AOD500 و TISA500)، anterior chamber angle (ACA)، lens vault (LV)، ضخامت لنز (LT)، عمق اطاق قدامي (ACD) و محل لنز (LP).
نتايج: در بيماران زاويه بسته، ACA، AOD500، TISA500، ACD و LP كمتر از نرمال و LT و LV بيشتر از نرمال بودند.ACD در AACG كمتر از CACG و PACS بود (p=0.001 و p<0.001). چشم مقابل هم ACD كمتري از PACS داشت (p=0.04).
LV در AACG بيشترين مقدار بود و بعد از آن به ترتيب fellow eye، PACS و CACG قرار داشتند.LV در AACG به طور معني داري بيشتر از CACG و PACS بود (p<0.001 و p=0.007). هيچ تفاوتي بين AACG و چشم مقابل آنها مشاهده نشد.
نتيجه گيري: سگمان قدامي در بيماري زاويه بسته شلوغ تر از زاويه باز است. LV بيشتر ممكن است در ايجاد حمله حاد زاويه بسته دخالت داشته باشد.
كلمات كليدي: