بررسي اثر مداخلات شناختي رفتاري بر وضعيت سلامت روان بيماران داراي دفيبريلاتور داخل قلبي

نويسنده: فرشته آرين فر
استاد راهنما: عطا اله باقرزاده
استاد مشاور: محمد اربابي
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي تخصصي بيماريهاي قلب و عروق
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: زمينه: مطالعات انجام شده در خصوص بيماران داراي دفيبريلاتور داخل قلبي (ICD) نشان داده است كه استفاده از ICD اغلب همراه با بدتر شدن وضعيت سلامت رواني بيماران همراه است. همچنين بيماران معمولاً سطح بالايي از اضطراب و افسردگي در نتيجه ترس از ديس سارژ ICD، اختلال دستگاه و محدوديت در فعاليتهاي فيزيكي و نيز اثرات منفي آن روي زندگي مثل منع رانندگي يا بازگشت به كار را تجربه مي‌كنند. هدف از انجام اين مطالعه بررسي مداخلات رواندرماني به صورت شناخت درماني (Cognetivce therapy) در كاهش ميزان اضطراب و افسردگي را در بيماران داراي ICD است.
روش مطالعه: اين مطالعه از انواع مطالعات تحليلي است كه در قالب يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده داراي گروه شاهد (Randomized-Controlled Clinical Trial) است. جمعيت بيماران داراي ICD به صورت تصادفي ساده به 2 گروه طبقه بندي شدند: گروه شاهد كه در آنها پس از تعبيه ICD آنها مراقبت‌هاي مرسوم را دريافت مي‌كردند و گروه مورد كه در 3 جلسه به فواصل زماني مشخص شامل آموزش پيرامون ICD و تفاوت‌هاي تحريك آن با علايم اضطرابي، آموزش relaxation به روش آرام سازي پيشرونده عضلاني و تنفس هاي هماهنگ و روش هاي شناختي مقابله با افكار منفي شركت مي‌كردند. با استفاده از آزمونهاي Beck اضطراب و Beck افسردگي وضعيت روان بيماران قبل و سه و شش ماه پس از مداخلات رواني ارزيابي شده و در دو گروه مقايسه مي‌گرديد.
نتايج: تعداد 50 بيمار در گروه مورد و 50 بيمار در گروه شاهد وارد مطالعه شدند. در گروه مورد 18 نفر (36%) مونث و 32 نفر (64%) مذكر و در گروه شاهد 20 نفر (40%) مونث و 30 نفر (60%) مونث بودند (P=0.680). قبل از مداخله امتياز آزمون Beck اضطراب در گروه مورد و شاهد به ترتيب 24/9±15/5 و 24/2±15/8 بود (0.590) و شش ماه بعد در گروه مورد و شاهد به ترتيب 15/2±10/9 و 23/9±14/2 بوده است (P=0.034). قبل از مداخله امتياز آزمون Beck افسردگي در گروه مورد و شاهد به ترتيب 17/7±9/8 و 18/4±10/6 بود (0.766) و شش ماه بعد در گروه مورد و شاهد به ترتيب 13/5±8/3 و 17/9±10/1 بوده است (P=0.005).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج مطالعه ما به نظر مي‌رسد كه انجام مداخلات رواندرماني به صورت مداخلات شناختي رفتاري مي‌تواند در بيماران داراي ICD كه مناسب انجام مداخلات رواندرماني هستند سبب كاهش بروز اضطراب شده و همچنين شدت اضطراب و افسردگي را كاهش مي‌دهد. انجام مطالعات بيشتر در اين خصوص و با حجم نمونه بيشتر جهت رسيدن به نتايج قطعي تر پيشنهاد مي‌گردد.
كلمات كليدي: دفيبريلاتور داخل قلبي، افسردگي، اضطراب، آزمون Beck، كيفيت زندگي