اثر درماني رژيم كتوژنيك بر رشد تومور و طول عمر بيماران مبتلا به گليوبلاستوم مولتي فرم

نويسنده: احمد عوده
استاد راهنما: سيد محمد قدسي، سعيدحسيني
استاد مشاور: مسعود خديوي
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي تخصصي جراحي مغز و اعصاب
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: زمينه: گليوبلاستوم مولتي فرم (GBM) شايع‌ترين تومور مغزي است. در حال حاضر درمان شامل جراحي راديوتراپي و شيمي درماني مي‌باشد. اين درمانها تسكيني بوده و با استفاده از آن ميزان بقاي بيماران حدود 1 سال مي‌باشد.
هدف: تعيين اثر درماني رژيم كتوژنيك بر طول عمر و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به GBM .
روش بررسي: در اين مطالعه 20 بيمار مبتلا به GBM بررسي شدند. بيماران به گونه‌اي انتخاب شدند كه فاكتورهاي پروگنوستيك مشابهي داشته باشند تا تاثيري بر نتايج مطالعه نداشته باشند. بيماران به دو گروه 10 نفره تقسيم شدند. گروه اول رژيم كتوژنيك دريافت كرده و گروه دوم كنترل بوده است. بيماران گروه مداخله در بخش جراحي مغز و اعصاب بستري شده، براي آنان رژيم كتوژنيك با كالري محدود طبق دستور متخصص تغذيه شروع شد، سپس پس از پايدار بودن مريض با توصيه به ادامه مصرف رژيم درماني طبق دستور تعيين شده مرخص شدند. گروه كنترل از بيماران مبتلا به GBM كه شرايط مشابه بيماران دريافت كننده رژيم كتوژنيك را داشتند، انتخاب شدند. اما جهت انان رژيم كتوژنيك تجويز نشد. اين دو گروه تحت پيگيري تا زمان فوت قرار گرفتند. ميزان بقا وكيفيت زندگي در اين دو گروه مقايسه شده است.
يافته ها: مطالعه انجام شده نشان داده است كه طول عمر بيماراني كه رژيم كتوژنيك دريافت كردند، در مقايسه با آنهايي كه رژيم دريافت نكردند طولاني‌تر بود (هر دو از نظر سني وجنسي وKPS (Karnofsky Performance Score) مشابه انتخاب شده بودند). بدين صورت ميزان بقاي بيماراني كه رژيم كتوژنيك دريافت كردند 12 هفته بيشتر از گروه كنترل، و ميزان بقا از زمان عود تومور در گروه مداخله 5 هفته بيشتر از گروه كنترل بود. مطالعه نيز نشان داد كه رژيم كتوژنيك بر بهبود كيفيت زندگي بيماران موثر است. اما ميانگين ميزان بقا در هر دو گروه طولاني‌تر از ميانگين ميزان بقا در مطالعات ديگران بود. دليل اين بقاي طولاني مي‌تواند نوع انتخاب بيماران باشد (هر دو گروه KPS مساوي يا بيشتر از 70 دارند و با رژيم شيمي درماني تموزولاميد درمان شد.
نتيجه گيري: رژيم كتوژنيك بر افزايش بقاي عمر و بهبود كيفيت زندگي بيماران مبتلا به GBM مؤثر است.
كلمات كليدي: