مقايسه اثر دو داروي القاكننده‌ي بيهوشي پروپوفول و تيوپنتال در بروز لرز پس از عمل

نويسنده: سيد محمد حسين طباطبائي
استاد راهنما: فاطمه حاجي محمدي
استاد مشاور: افشار اعتمادي آل آقا
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي عمومي پزشكي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: بيان مسئله: لرز يك مشكل شايع در دوره پس از عمل جراحي مي‌باشد و جداي از اينكه براي بيمار ناخوشايند است، در موارد شديد مي‌تواند توليد حرارت متابوليك را تا 600% سطح پايه افزايش داده و لذا به ميزان مشابهي مصرف اكسيژن را نيز افزايش مي‌دهد، به همين دليل مي‌تواند براي بيماراني كه مشكلات تنفسي و قلبي دارند خطرناك باشد، از اين گذشته بعلت بالابردن فشار داخل چشمي، در اعمال جراحي چشم نيز مي‌تواند عارضه ايجاد كند. همچنين لرز شديد مي‌تواند سبب باز شدن بخيه‌هاي زخم جراحي شود. لذا لازم است خصوصاً در موارد نامبرده شده، از دارويي جهت القاي بيهوشي استفاده شود كه حداقل لرز پس از عمل را ايجاد نمايد.
هدف مطالعه: مقايسه اثر دو داروي القاكننده‌ي بيهوشي پروپوفول و تيوپنتال در بروز لرز پس از عمل
روش اجرا: 126 بيمار 60-18 ساله كانديد عمل جراحي گوش به‌صورت راندوم به دو گروه 63 تايي تقسيم شده و بيماران هر گروه با يكي از داروهاي مورد مطالعه تحت القاي بيهوشي قرار مي‌گيرند. بيماراني كه طول عمل جراحي آنها كمتر از يك ساعت و يا بيش از دو ساعت باشد، بيماران با ASA Class II و بالاتر، بيماراني كه هرگونه دارويي مصرف مي‌كنند، بيماران addict و نيز بيماراني كه نسبت به داروهاي مورد مطالعه حساسيت و يا منع مصرف داشته باشند از مطالعه خارج مي‌گردند.
نتايج: در گروه تيوپنتال 20 بيمار (31.7%) و در گروه پروپوفول 23 بيمار (36.5%) دچار لرز پس از عمل شدند، كه با استفاده از آزمون آماري chi-square، اختلاف آماري معني‌داري ميان آن دو مشاهده نشد (p = 0.707). همچنين شدت لرز در بيماراني كه در هر گروه دچار لرز شده‌ بودند با گروه ديگر فاقد تفاوت معنادار آماري بود (p = 0.690). اختلاف ميانگين وزن، سن، طول عمل، دماي قبل و بعد از عمل و همچنين دماي اتاق عمل ميان دو گروه از لحاظ آماري معني‌دار نبود. تفاوت فراواني لرز پس از عمل برحسب جنس، وزن و طول عمل ميان دو گروه نيز از لحاظ آماري فاقد اختلاف معني‌دار بود. در گروه تيوپنتال، بيماراني كه در محدوده‌ي سني 37-28 سال داشتند نسبت به ساير گروه‌هاي سني كمتر دچار لرز شدند (p=0.005) و همچنين در اين محدوده‌ي سني، بروز لرز در گروه تيوپنتال نسبت به گروه پروپوفول كمتر بود (p=0.008).
نتيجه‌گيري نهايي: بروز لرز پس از عمل در بيماراني كه با تيوپنتال يا پروپوفول تحت القاي بيهوشي قرار گرفته‌اند در مجموع تفاوت معناداري با يكديگر ندارد، و تنها در گروه سني 37-28 سال بروز لرز پس از عمل در گروه تيوپنتال كمتر ساير گروه‌هاي سني و همچنين كمتر از گروه سني مشابه در بيماران بيهوش شده با پروپوفول است.
كلمات كليدي: