بررسي منابع آب آشاميدني شهر تهران از نظر فلزات سنگين

نويسنده: مسلم كريم پور
استاد راهنما: محمود شريعت
استاد مشاور: عليرضا مصداقي نيا، سيمين ناصري، فروغ واعظي
تاريخ دفاع: 1373/06/19
مدرك: كارشناسي ارشد مهندسي بهداشت محيط
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تهران، دانشكده بهداشت، مهندسي بهداشت محيط
چكيده: آب مصرفي شهر همدان از دو منبع جداگانه سطحي و زير زميني تامين مي گردد. آب سطحي از طريق سد مخزني اكباتان كه در جنوب شرقي شهر همدان بر روي رودخانه آبشينه احداث شده به ميزان 25 تا 28 هزار در متر مكعب در روز در تمام فصول با دو خط لوله بطول 9 كيلومتر به همدان انتقال مي يابد.
آب استحصالي از سد وارد تصفيه خانه شده و پس از افزودن مواد شيميائي به آن و ته نشيني از صافي عبور داده مي شود. تصفيه خانه براي 5/8 ميليون متر مكعب در سال طراحي شده و ظرفيت روزانه آن 30 هزار متر مكعب است.
آب زير زميني بوسيله 19 حلقه چاه عميق حفر شده، در سفره آب زير زميني دشت بهار كه در شمال غرب شهر همدان واقع است و عمق اين چاه ها بين 85 تا 110 مي باشد.
در سال 1362 معادل 78/% از كل آب استحصالي براي سيستم لوله كشي شهر همدان از آبهاي سطحي و 22% بقيه از آبهاي زير زميني تامين مي گردد كه البته در آن سال تقريباً 30% از جمعيت شهر تحت پوشش شبكه لوله كشي بودند اين نسبت در سال 65 بترتيب 58% آن آب سطحي و 42% بقيه آب زير زميني بوده است.
در حال حاضر 70% آب مصرفي شهر از منابع آب زيرزميني از چاه هاي بهار تامين مي گردد.
آب آشاميدني آبي است كه عوامل فيزيكي و شيميائي و بيولوژيكي آن در حدي باشد كه مصرف آن عارضه سوئي در كوتاه مدت يا دراز مدت در انسان ايجاد نكند.
آب مشروب نه تنها بايد سالم براي تندرستي باشد، بلكه بايد تا آنجا كه ممكن است تيرگي، بو و طعم غير مطبوع نداشته باشد.
فلزات سنگين در بيشتر نقاط دنيا در غلظتهاي متفاوت بعنوان آلوده كننده منابع آب و محيط زيست محسوب مي شود كه اين مواد از طريق تخليه پسابهاي صنعتي، مصرف سوخت و تخليه فاضلابهاي شهري، مصرف لجن حاصل از تصفيه فاضلاب بعنوان بارور كننده، زمين وارد محيط زيست مي شوند.
اين آلودگيها، انسان و موجودات زنده طبيعت را از حالت تعادل تعادل خارج نموده و آنها را بيمار مي كند و سبب بروز تغييراتي عميق در اكوسيستم مي شود.
در اين تحقيق از دستگاه جذب اتمي جهت تعيين مقادير فلزات سنگين استفاده شده است كه در دسترس بودن وسائل و امكانات و وجود دقت بالاي دستگاه علت انتخاب اين روش بوده است.
نتيجه گيري كلي اينكه :
1- غلظت فلزات سنگين در آب آشاميدني در بعضي موارد بيش از حدود استاندارد مي باشد.
2- نتايج بدست آمده آزمايش 90 نمونه از آب نشان مي دهد كه ميانگين غلظت سرب، مس، كادميوم و كروم بترتيب 514/0 و 261/1 و 118/0 و 107/0 ميلي گرم در ليتر مي باشد كه اين مقادير بيشتر از سطوح استاندارد مي باشد.
راه حلهاي پيشنهادي اين است كه :
1- مسئولين ذيربط را هنگام صدور مجوز براي احداث كارخانجات وادار به ساخت سيستم تصفيه فاضلاب نمايند و از آن طريق حدود استاندارد تعيين شده را براي فاضلاب رعايت نمايند.
2- سيستم مجزا براي فاضلاب صنعتي، شهري و بيمارستاني احداث گردد تا بدين وسيله كنترل بيشتري براي جلوگيري از آلودگي منابع آب وجود داشته باشد.
كلمات كليدي: