بررسي توزيع فراواني عوامل مرتبط با END STAGE RENAL DISEASE در بيماران تحت همودياليز از سال 1380 تا 1389

نويسنده: سيد سامان طالبي
استاد راهنما: منوچهر اميني، رامين حشمت
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1391/06/04
مدرك: دكتراي تخصصي بيماريهاي داخلي
دانشگاه: پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: مقدمه: از آن جا كهCKD يك مشكل جهاني در حال پيشرفت مي‌باشد، جزو دغدغه هاي اصلي بسياري از كشورها باتوجه به منابع محدود مالي در دسترس مي‌باشد. بنابراين با درنظر گرفتن افزايش جمعيت سالمند، افزايش ميزان ديابت و فشار خون، و در نهايت افزايش اميد به زندگي، ايجاد تعادل بين منابع موجود و تقاضا جزو اولويت‌هاي اصلي بهداشتي به شمار مي‌آيد. كه اين امر خود نيازمند در دست داشتن آمارهاي دقيق از وضعيت اين بيماران، ميزان شيوع بيماري و نيز عوامل موثر بر آن مي‌باشد.
از آن جا كه در ايران برخي از اطلاعات اپيدميولوژيك در پايگاه اطلاعاتي وزارت بهداشت و درمان كشور از كليه استانها جمع آوري و ثبت مي‌گردد، درك بهتر از فاكتورهاي كلينيكي و اپيدميولوژيكي مرتبط با ESRD جهت تصميم گيريهاي درماني و نيز مداخلات پيشگيرانه در امر ارتقاي سلامت عمومي و برنامه هاي بهداشتي بسيار كمك كننده است، مطالعه ما درصدد است به بررسي فراواني شاخص‌هاي مرتبط با ESRD و دياليز در فاصله زماني سال‌هاي 1389– 1378بپردازد. اميد است نتايج مطالعه ما بتواند گامي در تسكين آلام اين بيماران و موثر در روند درماني و تصميم گيري باليني آنان باشد.
هدف:بررسي توزيع فراواني عوامل مرتبط با ESRD در بيماران تحت همودياليز وبرآورد بروز ESRD در ايران از سال 2000 تا 2009
مواد و روشها:مطالعه بصورت توصيفي تحليلي Cross Sectional طراحي شده است. اطلاعات مورد نياز از پايگاه داده هاي اداره بيماري‌هاي خاص وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي جمهوري اسلامي ايران در بازه زماني 1389-1378 استخراج شد. محدوديتي جهت ورود بيماران وجود نداشت. سپس كليه اطلاعات وارد نرم افزار SPSS شده و تحت تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.
بحث و نتيجه گيري: تعداد 12797 (57.1 درصد مرد و 43.7 زن) نفر در طي سال هاي 2000 تا 2009 وارد مطالعه شدند. ميانگين سني 58.8 (SD=17.61) بروز كلي ESRD در مردان (در مقايسه با توزيع جنسي در جمعيت نرمال) بيشتر از زنان بود. شايعترين اتيولوژي ديابت (25.5%) و بعد از آن فشار خون (23.3%) بود. ميزان فراواني نسبي ديابت و فشار خون در بيماران مورد مطالعه طي سال‌هاي 2000 تا 2009 تغيير واضحي نكرده بود. بين گروه‌هاي خوني و ESRD رابطه معني داري پيدا نشد. درصد بيسوادي در بين بيماران ESRD بيشتر از جمعيت نرمال جامعه بود (P<0.001). فراواني آنمي در زنان مبتلا به ESRD بيشتر بود و سطح تحصيلات با هموگلوبين بيماران رابطه مستقيم داشت (P<0.001). ميانگين هموگلوبين در بيماران HCV مثبت بالاتر و در افراد HBS مثبت و HIV مثبت پايينتر از ساير بيماران بود (P=0.04). ميانگين هموگلوبين در طي سال‌هاي 2000 تا 2009 تغيير بارزي نداشت. ميانگين بروز كلي ESRD در ايران 18.62 در ميليون محاسبه گرديد. بروز HBS و HCV سير نزولي و بروز HIV در بيماران سير صعودي داشت.
كلمات كليدي: Iran, ESRD, Hemodialysis, prevalence, anemia