بررسي روش برداشتن ناخنك همراه با اتوگرافت با چسب بافتي Beriplast-P در جراحي ناخنك

نويسنده: داريوش ناصري
استاد راهنما: محمد جعفر قائم پناه
استاد مشاور: مرضيه نجومي
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دوره دستياري چشم پزشكي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: سابقه و هدف: ناخنك رشد بافت فيبروواسكولر با منشأ ملتحمه بولبار به سمت قرنيه است كه باعث فلت شدن قرنيه و ايجاد آستيگماتيسم موافق قاعده و كاهش بينايي مي‌شود. در حال حاضر روش انتخابي جراحي آن، برداشتن ناخنك همراه با اتوگرافت ملتحمه است. با اين تكنيك ميزان عود (بزرگترين چالش چشم پزشكان) بين 2.6 تا 39 درصد متغير است. روش مرسوم جهت متصل كردن گرافت استفاده از بخيه است كه نياز به مهارت جراحي بيشتر و معايبي ديگر مثل طولاني تر شدن زمان عمل، ناراحتي پس از عمل، عوارض مرتبط با سوچور مثل سوراخ دگمه‌اي شدن، آبسه، گرانولوم، نكروز بافت و كونژنكتيويت پاپيلري دارد. چسب هاي فيبريني يك آلترناتيو براي متصل كردن گرافت است و باعث كوتاه تر شدن زمان عمل، ناراحتي كمتر پس از عمل و كاهش عوارض مرتبط با سوچور مي‌شوند. با اين حال ميزان عود پس از استفاده از چسب فيبريني در تعداد كمي از مطالعات بررسي شده است. هدف اين مطالعه تعيين ايمن ومؤثر بودن چسب فيبريني بري پلاست پي (Aventis CSL, Behring GmbH) در جراجي ناخنك با اتوگرافت ملتحمه بود. هم چنين اثر جراحي ناخنك بر قدرت قرينه و ميزان آستيگماتيسم و محور آن در رفركشن و پنتاكم بيماران نيز بررسي شد.
مواد و روشها: يك مطالعه باليني آينده نگر(Case Series) انجام شد. بيست چشم از 18 بيمار تحت عمل جراحي برداشتن ناخنك و اتوگرافت ملتحمه با استفاده از چسب بري پلاست پي قرار گرفتند. بيماران در ماه اول، سوم و ششم بعد از عمل پيگيري شدند. اندازه گيري ديد اصلاح شده و اصلاح نشده و رفركشن سابژكتيو و پنتاكم در قبل از عمل و زمانهاي پس از عمل انجام شد. نتيجه‌ي اصلي ميزان عود و پايداري گرافت بود.
نتايج: پس از شش ماه پيگيري، فقط در يك بيمار (5٪) عود در ماه سوم پس از عمل رخ داد كه نياز به عمل جراحي مجدد پيدا نكرد. تمام گرافت‌ها (100درصد) متصل ماندند و در دو بيمار (10درصد) جداشدگي گرافت در يك سمت (درجه 1) رخ داد كه نياز به عمل جراحي مجدد نداشتند. ميانگين و انحراف معيار متغيرهاي فرعي به ترتيب در قبل از عمل و ماه ششم پس از عمل به اين صورت بود: ديد اصلاح نشده ، (p=0.001) 0.17 ±0.19, 0.28 ±0.20, (logMAR) ديد اصلاح شده (lngMAR) و P=0.119) 0.01±0.03 , 0.02±0.05) با، آستيگماتيسم در رفركشن بيماران (ديوپتر)، P=0.001) -0.66±0.83 , -1.56±1.5)، محور آستيگماتيسم در رفركشن بيماران (درجه)، P=0.001) 100.08±60.08 , 100.1±66.9)، معادل كروي (SE) و P=0.591) -0.07±0.8 , 0.43±1)، ميانگين قدرت قرنيه در پنتاكم (ديوپتر)، P=0.001) 42.97±1.65 , 41.76±2.13)، ميزان آستيگماتيسم در پنتاكم (ديوپتر)، P=0.001) -0.62±2.5 , -3.13±2.9)، محور آستيگماتيسم در پنتاكم (درجه) P=0.001) 84.12±63.39 , 100.08±68.85).
نتيجه گيري: استفاده از چسب فيبريني بري پلاست پي يك روش ايمن و مؤثر با ميزان عود كم براي انجام اتوگرافت ملتحمه در جراحي ناخنك مي‌باشد. جراحي ناخنك به طور واضحي باعث كاهش آستيگماتيسم در رفركشن و پنتاكم و افزايش ميانگين قدرت قرنيه و بهبود ديد اصلاح نشده مي‌شود.
كلمات كليدي: جراحي ناخنك، بري پلاست پي، اتوگرافت ملتحمه، آستيگماتيسم، پنتاكم