بررسي خصوصيات آدنوم ها در تومورهاي آپوپلكتيك هيپوفيز

نويسنده: فاطمه الخنسا
استاد راهنما: مريم جالسي، گيو شريفي
استاد مشاور: محمد فرهادي، كامران كامروا
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي عمومي پزشكي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: زمينه و هدف:آپوپلكسي هيپوفيز يكي از عوارض خطرناك و تهديد كننده حيات آدنوم هاي هيپوفيز است. هدف از انجام اين مطالعه توصيف خصوصيات آدنوم هاي هيپوفيز پس از آپوپلكسي در ميان بيماران ايراني بود.
روش بررسي:خصوصيات آدنوم هيپوفيز پس از آپوپلكسي در دو بيمارستان در ايران با مراجعه به پرونده باليني بيماران به طور گذشته نگر مرور شد. متغيرهاي مورد مطالعه عبارت بودند از: سن، جنس، اندازه تومور، ميزان تهاجم تومور، نوع آدنوم، و فاكتورهاي مستعد كننده احتمالي.
يافته ها: 200 پرونده باليني از بيماران مبتلا به آدنوم هيپوفيز (137 مرد و 63 زن) مطالعه شد. از ميان آنها، 35 مورد آپوپلكسي هيپوفيز، شامل 26 مرد (74.3%) و 9 زن (25.7%)، با ميانگين سني 11.3-/+35.5 سال (در محدوده 61-20 سال) تشخيص داده شد. فراواني انواع تومورهاي آپوپلكتيك از اين قرار بود: 18 مورد تومور غير عملكردي، 10 مورد پرولاكتينوما، 4 مورد كوشينگ، و 3 مورد تومور مترشحه GH. متوسط حجم تومورها بر اساس تصاوير CT و MRI حدود 13.5-/+14.4 سانتيمتر مكعب بود. شايعترين علايم بيماران مبتلا به آپوپلكسي عبارت بودند از سردرد، اختلالات بينايي و تهوع/ استفراغ. سابقه جراحي قبلي هيپوفيز (28.5%)، سيگار كشيدن (25.7%) و فشار خون سيستميك (14.3%) شايعترين فاكتورهاي احتمالي مستعد كننده به آپوپلكسي بودند. هيچ موردي از مورتاليتي در پيگيري هاي 6 ماهه بيماران ديده نشد.
نتيجه گيري:جنسيت مرد و خصوصيات خود آدنوم‌ها (به خصوص اندازه تومور و نوع آن) بيشتر از ريسك فاكتورهاي قلبي ـ عروقي مانند ديابت و فشار خون مستعد كننده تومور به آپوپلكسي هستند. روش ترانس اسفنوئيدال باعث نتايج مناسب درماني در اكثريت بيماران مي‌شود.
كلمات كليدي: آپوپلكسي، آدنوم، تومورهيپوفيز