بررسي تصفيه پذيري فاضلاب كارخانه فيبر بابلسر

نويسنده: روشنك رضائي كلانتري
استاد راهنما: عليرضا مصداقي نيا
استاد مشاور: سيمين ناصري، اميرحسين محوي، مرتضي قاسمي
تاريخ دفاع: 1371/10/15
مدرك: كارشناسي ارشد
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تهران، بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي، مهندسي بهداشت محيط
چكيده: فاضلابهاي صنعتي يك عامل مهم آلوده ساز محيط تلقي مي شوند كه عموما تصفيه پذيري آنها نيز مشكل است مشخصه كلي فاضلابهاي صنعتي وجود غلظت زياد مواد آلاينده مي باشد به نحوي كه معادل جمعيتي آنها گاه بسيار قابل توجه مي باشد، ضمن آنكه تنوع پارامترهاي آلاينده در فاضلابهاي صنعتي نيز نسبت به فاضلابهاي شهري بسيار بيشتر است و تهيه طرحهاي اصلي و موثر براي تصفيه آنها يك امر ضروري در جهت كنترل محيط زيست و منابع آبي محسوب مي شود. يكي از منابع توليدكننده فاضلاب صنعتي با بارآلودگي زياد واحدهاي سلولزي و ازجمله واحد توليد فيبر است. كارخانه فيبر بابلسر با ظرفيت 300000 ورق در سال در ابتداي جاده بابلسر به بابل و در داخل شهر واقع است. مواد اوليه اساسي اين كارخانه انواع چوبهاي جنگلي مي باشند كه پس ازخرد و رشته اي شدن (حالت فيبري) با آب و بخار مخلوط شده و پساب آن توسط پرس تحت حرارت گرفته مي شود و به صورت ورقه هاي نازك فيبر در مي آيند. آب جدا شده در قسمت پرس، پساب اصلي كارخانه را تشكيل مي دهد كه بارآلي آن بسيار بالا و داراي معادل جمعيتي حدود 26000 نفر بار آلي COD و حدود 22000 نفر بارآلي BOD مي باشد. محل تخليه فاضلاب مذكور به رودخانه بابلرود، در نزديكي دريا و در فاصله حدود 3 كيلومتري آن قرار دارد. نزديكي محل تخليه به مصب رودخانه موجب بر هم زدن وضعيت اكوسيستم محيط جهت حيوانات آبزي مي شود، همچنين تشكيل قشر سياه روغني به طول چندين كيلومتر بر روي رودخانه كه موجب مزاحمت در امر شنا و قايق راني شود بوي بد ناشي از فاضلاب در فصول گرم سال براي ساكنين منطقه ايجاد مزاحمت مي نمايد كه نياز به مطالعه اساسي در زمينه شناسايي اين فاضلاب و بررسي روشهاي تصفيه را مشخص مي كند.
بر اين اساس مطالعه در زمينه فاضلاب كارخانه فيبر بابلسر و چگونگي تصفيه پذيري آن به دو بخش اساسي تقسيم شد:
- بخش اول شامل شناسايي مشخصات فاضلاب از لحاظ كمي و كيفي بوده است. نتايج اين بخش به اختصار عبارتند از: بارآلي BOD ،COD روغن به ترتيب در حدود 25000 ،68000 ،13000 ميلي گرم در ليتر با انحراف معيار به ترتيب 2400 ،7700،580 با دبي روزانه در حدود 38 مترمكعب.
بخش دوم شامل بررسي روشهاي تصفيه پذيري فاضلاب مذكور است كه به دليل آلودگي بسيار زياد آن و با توجه به مطالعات كتابخانه اي صورت گرفته، روشهاي بيولوژيكي جهت تصفيه آن مطرح مي شوند. با استفاده از هوادهي به مدت 7 روز تصفيه پذيري اين فاضلاب به طريقه بيولوژيكي محرزگشت ولي به دليل آلودگي بسيار زياد اين فاضلاب روش هوازي روش مفيد و اقتصادي نبوده و از روش تصفيه بيولوژيكي به طريقه فيلترهاي بي هوازي استفاده به عمل آمد.
فيلترهاي بي هوازي بدليل اينكه براي فاضلاب هاي با بارآلي محلول مناسب ترند و نگهداري جامدات درمحيط و عدم نياز به سيركولاسيون و به طوركلي با توجه به امكانات بيشترين راندمان را مي توانند به همراه داشته باشند، انتخاب شوند.
براي مطالعه در اين بخش از يك پاپلوت با محفظه اي شيشه اي پر از پكينگ هاي سراميكي دردماي ºC 37 درجه سيلسيوس استفاده شد.
پس از 50 روز سيستم راه اندازي گرديد سپس بارهاي آلي 2 ،4 ،8 كيلوگرم COD برمترمكعب در روز با زمانهاي ماند 20 ،10،5 روز به سيستم اعمال شد، متوسط نتايج حاصله درحذف COD با توجه به زمان هاي فوق به ترتيب حدود 72 ،81 ،79 با انحراف معيار (7/7)(3/7)(9/3) درصد بوده است. با اين روش حتي تا ميزان 92 درصد نيز COD حذف شد. راندمان كاهش BOD و روغن به طور متوسط به ترتيب 80 و60 درصد بوده است.
با توجه به نتايج حاصله مشخص مي گردد كه روش تصفيه بي هوازي مي تواند روش موثر و مفيدي جهت كاهش آلودگي فاضلابهاي صنايع سلولزي محسوب گردد، ضمن آنكه جهت رسيدن به استانداردهاي دفع فاضلاب محيط، ضرورت دارد مطالعات و بررسي هاي كاملتري در اين زمينه صورت پذيرد.
كلمات كليدي: