بررسي سطح حساسيت قارچ هاي فرصت طلب عفونت زاي بيمارستاني نسبت به گندزداها

نويسنده: علي اصغر نجف پور
استاد راهنما: كرامت اله ايماندل
استاد مشاور: محمود شريعت، مهين مقدمي
تاريخ دفاع: 1371/05/07
مدرك: كارشناسي ارشد
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تهران، بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي، مهندسي بهداشت محيط
چكيده: عفونتهاي بيمارستاني يا عفونتهاي كه بيماران درطي مدت اقامت در بيمارستان دچار آن مي شوند همواره به عنوان يكي از مسائل قابل توجه در درمان مطرح بوده است. چنين عفونتهاي نسبت به درمان نيز به سختي جواب داده و گاهي منجر به مرگ بيماران مي شوند.
ميزان شيوع عفونتهاي بيمارستاني رابطه مستقيمي با بهداشت بيمارستانها دارد و با توجه به اينكه بهترين شيوه در مقابله با چنين عفونتهايي پيشگيري از آنها مي باشد، كاربرد روشهاي ضدعفوني و گندزدائي در بيمارستان مناسبترين راه كنترل اين گونه عفونتها محسوب مي گردد.
دراين تحقيق قدرت قارچ كشي سه تركيب ساولون، بتادين ودتول، از سه گروه تركيبات شيميائي آمونيوم كواترنر آلي يددار و فنله مورد ارزيابي قرار گرفت. به اين منظور از سه قارچ آسپرژيلوس نايجر، كانديدا آلبيكنس و موكور به عنوان ميكروارگانيسمهاي آزمون در آزمايشات استفاده گرديد.
آزمايشات براساس روش ارائه شده در نشريه 2842 موسسه استاندارد و تحقيقات صنعتي ايران و روشهاي پيشنهادي AOAC در مورد ارزيابي فعاليت قارچ كشي گندزداها و ضدعفوني كننده ها انجام گرفت.
پس از تهيه سوسپانسيونهاي قارچي از اسپورهاي بدست آمده از قارچهاي فوق نسبت به انتخاب بهترين خنثي كننده اقدام گرديد. پس از آزمايشات اوليه مخلوط لسيتين 2 درصد حجمي و پلي اتيلن گليكول 3 درصد حجمي بعنوان بهترين خنثي كننده ساولون، مخلوط تخم مرغ 5 درصد و توئين 80 با درصد حجمي 4 بعنوان بهترين خنثي كننده دتول و تيوسولفات سديم 5/0 درصد وزني- حجمي بعنوان بهترين خنثي كننده بتادين در برابر نمونه هاي مورد آزمايش انتخاب گرديدند. در آزمايش اصلي عوامل قارچي به مدت 5 دقيقه در تماس با غلظتهاي پنجگانه ساولون و دتول قرارگرفتند و حداقل غلظت قارچ كشي گندزداهاي فوق برروي قارچهاي مورد مطالعه ارزيابي گرديد. در مورد بتادين آزمايش با يك غلظت يعني به همان صورت و بدون رقيق كردن انجام پذيرفت. با توجه به اينكه هيچكدام از غلظتهاي مورد آزمايش ساولون بر روي آسپرژيلوس و موكور موثر نبود سه غلظت 5/6،5/7 ،5/8 درصد، نيز مورد آزمايش مجدد قرارگرفتند. پس از پايان مراحل آزمايش و بررسي نتايج مشخص گرديد كه بهترين غلظت قارچ كشي براي ساولون 5/7 درصد، دتول 5/4 درصد و بتادين 10 درصد مي باشد. گرچه تركيبات فوق در غلظتهاي بدست آمده توانائي نابودي عوامل قارچي مختلف را دارا مي باشند ولي شيوه مناسبتر دركنترل عوامل قارچي و يا بطور كلي، ميكروارگانيسمها، جلوگيري از ورود آنها به محيط هاي مورد نظر و حساس نظير بيمارستان ها مي باشند. به همين علت بايد با رعايت اصول و مقررات بهداشتي مانع ورود عوامل عفونت زا به چنين محيط هايي شد.
كلمات كليدي: