اندازه گيري HDL-C و LDL-C در موشهاي ديابتي شده توسط استروپتوزوتوسين

نويسنده: فرشته شاكري
استاد راهنما: دردي قوجق
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1382/01/01
مدرك: دكترا پزشكي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي بابل، پزشكي،
چكيده: سابقه و هدف: ليپوپروتئين ها داراي خاصيت آتروژنيك و آتروآمبوليك مي باشند و در چندين مطالعه نشان داده شده كه افزايش ليپوپروتئين ها و ليپيد هاي سرم سبب بيماري كرونر قلب مي شود. اين مطالعه براي ارزيابي سطح سرمي پروفايل ليپوپروتئينهاي خون در موشهاي نرمال و موشهاي ديابتي شده توسط استرپتوزوتوسين طرح شده است.
مواد و روشها: موشهاي سنين حدود 14-12 هفته و با وزن متوسط بين 32-24 گرم استفاده شدند. ديابت بوسيله تزريق داخل صفاقي محلول استرپتوزوتوسين بافر شده (سيترات 15% مولار و 4/7 = PH ) با دوز 50 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن ايجاد شد و با اندازه گيري گلوكز سرم تاييد شد. حيواناتي به عنوان ديابتي پذيرفته شدند كه سطح گلوكز خونشان بيشتر از 20 ميلي مول در ليتر بود. سپس سطح HDL-C و LDL-C، تري گليسيريد و كلسترول با استفاده از كيتهاي بيوشيميايي اندازه گيري شد.
يافته ها: يافته هاي ما نشان داد كه افزايش قابل توجهي در مقدار سرمي كلسترول، تري گليسيريد و LDL-C و كاهش سطح HDL-C در موشهاي ديابتي شده توسط استرپتوزوتوسين ايجاد شده است.
نتايج ما نشان داد كه در گروههاي كنترل، مقدار LDL-C و HDL-C به ترتيب 14% ±26/3 و 08/0± 52/1 ميلي مول در ليتر و در موشهاي ديابتي شده و مقدار LDL-C و HDL-C به ترتيب 21/0 ± 92/5 و 4% ± 82/0 ميلي مول در ليتر بود. در گروه كنترل مقدار سرمي كلسترول و تري گليسيريد به ترتيب 12/0 ± 37/2 و 11/0 ±45/1 ميلي مول در ليتر و در موشهاي ديابتي شده به ترتيب 13/0 ±79/2 و 0.17 ± 69/3 ميلي مول در ليتر بود.
نتيجه گيري: اختلالات ليپوپروتئينها و نسبت تري گليسيريد، LDL-C و HDL-C در موارد ديابتي نشان داده شد.
يافته هاي ما پيشنهاد مي كند كه درمان هيپرليپيدمي در موارد ديابتي به بهبود كنترل قند خون كمك مي كند. همچنين نتايج ما نشان داد كه در موارد ديابتي، متابوليسم ليپوپروتئين با موارد غير ديابتي متفاوت است.
كلمات كليدي: توتال كلسترول، HDLكلسترول، LDL كلسترول، تري گليسيريد، موش ديابتي