بررسي اثر مقايسهاي لوواستاتين و ژمفيبروزيل بر روي سطح HDL بيماران ديابتيك تيپ 2

نويسنده: مهري عبداله كوخي
استاد راهنما: فرزانه نجفي پور
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1383/01/01
مدرك: دكتراي پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تبريز، پزشكي،
چكيده: اين بررسي براي يافتن داروي موثر تر جهت افزايش HDL انجام گرفته است در اين بررسي 40 بيمار ديابتي نوع دو با شرايط زير40نتخاب شدند قند خون كنترل شده داشتند، 45 در مردان، مصرف سيگار و الكل نداشتند دو داروي ژمفيبروزيل و لواستاتين بطور جداگانه هر كدام به مدت دو ماه براي بيماران تجويز شد و HDL قبل و بعد از مصرف داروها اندازه گيري شد يافته هاي آزمايشگاهي جمع آوري و آناليز گرديد و رابطه ميزان افزايش HDL و كاهش TC با مصرف لواستاتين و ژمفيبروزيل مورد بررسي قرار گرفت ميانگين HDL و TC قبل از مصرف دارو به ترتيب 365 و 15044 بود ميانگين HDL و TC بعد از مصرف لواستاتين به ترتيب4330 و 1854 بود. ميانگين HDL و TC بعد از مصرف ژمفيبروزيل به ترتيب 4333 و 14636 بود لواستاتين باعث افزايش 1854 درصد در HDL و كاهش 1382 درصد در 365درجهTC و17456بروزيل نيز باعث افزايش 1862درصد در HDL و كاهش 1605 در TC شده است
كلمات كليدي: ديابت قندي غير وابسته به انسولين، جم فيبروزيل، ليپوپروتئين با چگالي بالا، تري گليسيريدها، پزشكي داخلي، Internal Medicine ،Triglycerides ،Lipoproteins HDL ،Gemfibrozil ،Diabetes Mellitus NonInsulinDependent