بررسي شيوع و عوامل مداخله گرو پيش بيني كننده در ايجاد ديابت پس از پيوند كليه

نويسنده: بهاره حبيب زاده
استاد راهنما: سيما عابدي آذر
استاد مشاور: جاويد صفا، ميترا نيافر
تاريخ دفاع: 1387/01/01
مدرك: دكتراي پزشكي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تبريز، پزشكي،
چكيده: هدف از اين مطالعه بررسي شيوع و عوامل مداخله گرو پيش بيني كننده در ايجاد ديابت پس از پيوند كليه مي باشد. در يك مطالعه توصيفي تحليلي، 104 بيمار بالغ غيرديابتيك دچار نارسايي مرحله نهايي كليه كه منتظر پيو104كليه بودند، طي مدت 12 ماه در بيمارستان هاي تبريز و اروميه ارزيابي شدند. فراواني ديابت قندي پس از پيوند كليه(PTDM) طي مدت يك سال پيگيري12ر اساس معيارهاي سازمان بهداشت جهاني تعيين گرديد. عوامل خطر احتمالي مربوطه شامل مشخصات بيماران، داروهاي سركوب كننده ايمني و دوز آن ها، عفونت با هپاتيت C و سيتومگالوويروس و غيره تعيين و بين دو گروه با و بدون ديابت پس از پيوند مقاسيه گرديدند. 104 بيمار، 68 مذكر و 36 مونث با سن متوسط 1131+ 3788 سال وارد مطالعه شدند. پس از پيوند، 144 درصد بيماران دچار ديابت قندي پس از پيوند كليه گرديدند. در مطالعه تك متغيره، سابقه عفونت قبلي هپاتيت C، پالس تراپي با استروئيد، رد پيوند كليه، عفونت حاد سيتومگالوويروس پس از پيوند و افزايش قند104ن 2 ساعت پس68ز غذا قبل 36 پيوند بطور معني داري در گ1131مبت3788ه ديابت قندي پس از پيوند كليه شايع تر بودند. مطا144 چندمتغيره بعدي نشان داد كه ريسك فاكتورهاي مستقل عفونت با سيتومگالوويروس پس از پيوند، پالس استروئيد و سطح سيكلوسپورين مي باشند. HbA1C پس از پيوند نيز به طور معني داري در گروه دچار ديابت بيشتر بود.
كلمات كليدي: پيوند كليه، ديابت قندي، عوامل خطر، Risk factors ،Diabetes mellitus ،Kidney Transplantation