مقايسه مهار سه جانبه سيستم رنين- آنژيوتانسين آلدوسترون در درمان نفروپاتي ديابتيك

نويسنده: حكيمه خوشبوي
استاد راهنما: حميد نوشاد
استاد مشاور: عليرضا غفاري
تاريخ دفاع: 1388/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تبريز، پزشكي،
چكيده: هدف از مطالعه فعلي، مقايسه مهار سه جانبه (ACEI+ARB+ بتابلوكر) ودوجانبه (ACEI+ARB) RAAS در درمان نفروپاتي ديابتي است. در يك مطالعه مداخله اي تجربي، 103 بيمار ديابتي بدون نارسايي مرحله نهايي كليوي(ESRD) در بيمارستان سينا تبريز مدت يك سال بررسي شدند. اين بيماران بطور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند: گروه A تحت مهار سه جانبه RAAS توسط ACEI+ARB+ بتابلوكر و گروه B تحت مهار دو جانبه توسط ACEI+ARB (و دارونما) قرار گرفتند. متغيرهاي پايه و پس از درمان (پس از 6 ماه) شامل فشارخون، آلبومين ادرار، BUN، كراتينين، سديم، پتاسيم و HbA1C سرم و GFR در دو گروه مقايسه شدند. دو گروه از نظر سن، جنسيت و مدت ديابت همسان بودند. كاهش فشارخون، آلبومينوري، BUN و كراتينين بطور معني داري در گروه A در مقايسه با كاهش آنها در گروه B بيشتر بود. GFR در گروه A در مقايسه با گروه B بطور معني داري بيشتر افزايش يافت. از سوي ديگر، كاهش سديم سرم درگروه مهارسه جانبه RAASبطور معني داري كمترو افزايش پتاسيم سرم در اين گروه بطور معني داري بيشتر بود. درصد فراواني هيپركالمي نيز در انتهاي مطالعه در گروه A بطور معني داري بيشتر بود. تغييرات HbA1C بين دو گروه تفاوت معني دار آماري نداشت.
كلمات كليدي: ديابت بي مزه كليوي، پروتئين در ادرار، سيستم رنين-آنژيوتانسين، آلدوسترون، Diabetes, Insipidus-Nephrogenic, Proteinuria, Renin-Angiotension, Aldosterone