ارتباط اسيداوريك با سطح گلوكز خون در افراد ديابتي

نويسنده: محمدمهدي زرگران
استاد راهنما: سيروس مصري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1378/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تبريز، داروسازي،
چكيده: ديابت مليتوس يك بيماري شايع اندوكرين است كه با اسيب هاي بافتي شديد در دراز مدت همراه مي باشد. يكي ايز عوامل اصلي عوارض دير رس ديابت را افزايش استرسهاي اكسيداتيو ناشي از هيپرگليسمي قلمداد كردهاند. از آن جا كه افزايش فعالت راديكالهاي آزاد در ديابت با كاهش آنتي اكسيدانهاي سرم ارتباط دارد نقش اين تركيبات در جلوگيري از عوارض مزمن ديابت آشكار مي شود. كاهش اسيد اوريك نيز بعنوان يكي از آنتي اكسيدانهاي طبيعي سرم در افراد ديابتيك مطرح شده است. در راستاي مطالعات انجام شده درتائيد اين فرضيه مطالعه حاضر به منظور بررسي سطح اورات سرم وارتباط ان با هيپرگليسمي در بيماران ديابتي با افزايش بر روي 104 بيمار از بيمارستان سينيا تبريز انجام گرفته است گروه كنترل از نظر شرايط سني و جنسي مشابه بيماران انتخاب شدند.در مقايسه اسيد اوريك سرم بيماران ديابتي نوع I و ( IIبترتيب با ميانگين 361 و 467 ميليگرم در دسي ليتر) نسبت به گروه كنترل خود ( با ميانگين 538 و 53 ميلي گرم در دسي ليتر) كاهش معني داري را بترتيب با P0001 و P001 نشان دادند. نتايج بست آمده از اين مطالعه نشان ميد هد كه اسيد اوريك به عنان يك آنتي اكسيدان پاك كندهدر پيشگيري از عوارض مزمن ديابت موثراست و همچنين كنترل منظم و مداوم قند خون مي توان از طريق حفظ سطح آنتي اكسيدانهاي طبيعي سرمم از جمله اسيد اوريك، دفاع بدن را در برابر آسيبهاي اكسيداتيو ديابت مليتوس افزايش دهد.
كلمات كليدي: Diabetes Mellitus ،Hyperglycemia ،Uric Acid، اسيداوريك، گلوكزخون، ديابت