بررسي ارتباط HbA1c باميزان تري گليسيريد وVLDLC در افراد ديابتي نوع(II)

نويسنده: سحر باختر
استاد راهنما: علي علافي رهبري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1381/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تبريز، داروسازي،
چكيده: بيماري ديابت وعوارض آن از علل مهم مرگ ومير در كشورهاي در حال رشد محسوب مي شود. آت[وآترواسكلروزيكي از عوارض خطرناك ديابت است كه به نظر مي رسدغير طبيعي بودن متابوليسم ليپيدوليپوپروتئين هايكي از علل برجسته آن مي باشد. هيپر تري گليسريدمي از طريق كاهش سطوح سرمي HDL ميتواند سهمي در آترواسكلروزودرنتيجه بيماريهاي قلبي وعروقي داشته باشد. در اين مطالعه ارتباط هيپرتري گليسريدمي وVLDLC باغلظت HbA1c معيارطويل المدت ديابت مورد ارزيابي قرارمي گيرد. در اين مطالعه سطوح سرمي تري گليسريدوVLDLC وغلظت خونيHbA1c در 40 نفربيمار ديابتي نوع دواندازه گيري ونتايج بدست آمده با آنهائيكه از 40 نفر فرد به ظاهر طبيعي، بدست آمده بود مقايسه گرديد. تري گليسريد تام سرم با بكارگيري روش آنزيمي استاندارد اندازهگيري وVLDL از فرمول total triglyceride5 محاسبه گرديد. غلظت HbA1c به روش كاليمتري با بكارگيري واكنش تيوباربيتوريك اسيداندازهگيري شد. سطوح سرمي تري گليسريد، VLDLC وغلظت خوني HbA1c در بيماران ديابتي بطور قابل ملاحظهاي بالاتر از گروه كنترل بودPO.05)درهمه موارد). ارتباط مثبت ومعني داري بين هيپرتري گليسريدمي وغلظت HbA1c مشاهده گرديد(r064)باتوجه به نتايج فوق ووجود ارتباط مثبت بين سطوح سرمي افزايش يافته تري گليسريدو در نتيجه كاهش بروز عوارض ديابت از جمله آترواسكلروزگردد
كلمات كليدي: ديابت نوع II، تري گليسيريد، HbA1c ،VLDLC