ررسي اثرات هيپو گليسميك برگ juglans regia بر روي رت هاي سالم و ديابتيك

نويسنده: آزاده متوليان ناييني
استاد راهنما: فاطمه فتحي آزاد
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1385/01/01
مدرك: دكترا داروسازي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تبريز، داروسازي، فارماكوگنوزي
چكيده: برگ گردو در طب سنتي ايران در درمان ديابت كاربرد داشته است در اين مطالعه اثر كاهندگي قند خون عصاره هيدروالكلي برگ گردو در موش هاي صحرايي سالم و ديابتيك مورد بررسي قرار گرفت. موش هاي صحرايي ويستار به 2 دسته سالم و ديابتيك تقسيم و حيوانات هر دسته در گروه هاي 6 تايي عصاره هيدروالكلي برگ گردو را به صورت خوراكي دريافت كردند. در گروه حيوانات سالم، عصاره به صورت خوراكي با دوزهاي125 ،250 ،500 ، 1000 ميلي گرم بر كيلوگرم تجويز شده و سطح گلوكز خون در زمان هاي صفر،1 ،2 ،4 ،6 ، 8 ساعت بعد از تجويز عصاره توسط دستگاه گلوكومتر اندازه گيري شد. در گروه ديابتيك عصاره هيدروالكلي برگ گردو 48 ساعت پس از تزريق استرپتوزوتوسين در دوزهاي125 ،250 ،500 ، 1000 ميلي گرم بر كيلوگرم، 2 بار در روز تجويز شد. سطح گلوكز خون هر 24 ساعت توسط گلوكومتر اندازه گيري شد. در پايان نيز سطح سرمي تري گليسيريد و كلسترول تام موش هاي صحرايي ديابتيك اندازه گيري گرديد. تجويز خوراكي عصاره با دوزهاي125 ،250 و 500 ميلي گرم بر كيلوگرم در 24 ساعت پس از اولين تجويز عصاره سبب كاهش معني داري در سطح گلوكز خون شد و اين اثرات به ترتيب براي مدت72 ،48 ، 24 ساعت ادامه يافت. برعكس عصاره در حيوانات سالم اثر هيپوگليسميك از خود نشان نداد. نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه عصاره هيدروالكلي برگ گردو در دوزهاي پايين اثرات هيپوگليسميك قابل ملاحظه اي را در موش هاي صحرايي ديابتيك با استرپتوزوتوسين ايجاد مي كند اما روي حيوانات سالم اثري ندارد. همچنين بررسي هاي انجام شده نشان مي دهد كه تجويز عصاره سبب تغيير معني داري در سطح تري گليسيريد و كلسنرول تام حيواناتديابتيك نمي شود.
كلمات كليدي: گردو,هيپوگليسمي,ديابت و گلوكز خون