بررسي تغييرات ساختاري شبكيه تحت تابش ليزر كم توان به روش هيستولوژيك

نويسنده: بهاره خندزاد
استاد راهنما: محسن نوروزيان
استاد مشاور: محمدحسن حيدري، رضا ماستري فراهاني
تاريخ دفاع: 1384/01/01
مدرك: دكترا دكتراي پزشكي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: نشانگرهاي ليزري (Laser pointers) ابزارهايي هستند كه اشعه ليزر ضعيف با طول موج 680-630 نانومتر (nm) و قدرت mw 1-5 (ليزر كلاس II يا III A) توليد مي‌كنند. اين ابزار اغلب نور قرمز منتشر مي‌كند و توسط سخنرانان و معلمين استفاده مي‌شود. برخي كودكان نشانگرهاي ليزري را بعنوان اسباب‌بازي استفاده مي‌كنند. و گاهي آنرا بطور مستقيم به چشم خود مي‌تابانند.
در اين مطالعه خرگوش‌هاي چين چيلا، بمدت 8 ثانيه تحت تابش نشانگرهاي ليزري قرار گرفتند و بعد با افتالموسكوپ تحت معاينه قرار گرفتند. همچنين 5، 10، 15 دقيقه پس از تابش ، فلوئورسين آنژيوگرافي انجام شد. خرگوش‌ها بلافاصله يا 24 ساعت بعد از تابش كشته شدند. چشم‌ها از كاسه اربيت‌ خارج شد و برشهايي از فوندوس شبكيه و كوروئيد داده شد و توسط ميكروسكوپ الكتروني، تغييرات هيستولوژيك بررسي شد.
در بررسي‌ها، در مناطق تحت تابش قرار گرفته، بلافاصله پس از تابش، بلوك‌هاي نلوئورسين ديده شدند كه سايزشان با گذشت زمان افزايش مي‌يافت. مطالعات فراساختاري نشان دهنده ادم، كمي بعد از تابش و باندل‌هاي ضخيم كلاژني،‌24 ساعت پس از تابش بودند. بعنوان نتيجه، نشانگرهاي ليزري كه قدرتي كمتر از 1mw دارند و اين نكته روي برچسب آنها قيد شده، قادرند ضايعات فراساختاري و قابل رويت در چشم خرگوش‌ها ايجاد كنند.
كلمات كليدي: