شيوع سودواكسفولياسيون در جراحي كاتاراكت به روش فيكو و مقايسه نتايج آن با گروه شاهد

نويسنده: داود ملك ثابت
استاد راهنما: محمدرضا جعفري نسب‌
استاد مشاور: محمدعلي جوادي، آرش انيسيان
تاريخ دفاع: 1384/01/01
مدرك: دكترا دكتراي پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي، چشم پزشكي
چكيده: هدف: بررسي شيوع سندرم سودواكسفولياسيون (XFS) و بررسي نتايج عمل در بيماراني كه بعلت كاتاراكت تحت عمل جراحي فيكو قرار گرفته‌اند و مقايسه آن با گروه شاهد.
روش تحقيق: در يك مطالعه مورد – شاهد تعداد 2200 چشم مبتلا به كاتاراكت كه طي سالهاي 1383-1376 در يك كلينيك خصوصي و توسط يك جراح تحت عمل جراحي فيكو قرار گرفته بودند، بررسي شدند. بيماران مبتلا به XFS در گروه مورد قرار گرفتندو گروه شاهد از افراديكه از نظر سن و جنس مشابه گروه مورد بودند انتخاب شدند.
يافته‌ها: از 2200 چشم عمل شده به روش فيكو، 90 چشم (1/4%) مبتلا به سندرم XFS بودند. ميانگين سن گروه مورد و شاهد بترتيب 1/7±8/71 سال و 7/6±7/70 سال بود. 60% چشمها درگيري يكطرفه و 40% چشمها درگيري دوطرفه داشتند. ميانگين follow up گروه مورد و شاهد بترتيب 4/15±1/19 ماه و 2/5±3/10 ماه بود. (P<0/0001)
ابتلا به ديابت و فشار خون و نيز NPDR در گروه XFS به ترتيب 7/6%، 1/31% و صفر درصد و در گروه شاهد بترتيب 6/26%، 9/42% و 2/5% بود. (بترتيب 0001/0>P و 046/0=P و 028/0=P) در حاليكه ابتلا به گلوكوم در 23 چشم (6/25%) گروه XFS و 10 چشم (5/6%) گروه شاهد مشاهده شد. (0001/0>P)
در هر دو گروه مورد و شاهد هر كدام يك مورد vitreous loss اتفاق افتاد. Zonular dialysis تنها در يك مورد از چشمهاي گروه XFS ايجاد شد. Iris stretching در 10 چشم (1/11%) گروه مورد و 3 چشم (9/1%) گروه شاهد در حين عمل انجام شد. (0001/0>P) از نظر عوارض بعد از عمل، بجز contraction كپسول قدامي (ACC) كه در گروه مورد بيشتر بود (1/9% در بابر صفر درصد) (007/0>P) ساير عوارض در هر دو گروه مشابه بود.
نتايج بينايي در هر دو گروه مشابه بود. ميانگين فشار چشم در هر دو گروه بعد از عمل نسبت به قبل از عمل با احتساب داروهاي مصرفي كاهش يافته بود و اختلاف آنها معني‌دار بود. (0001/0>P) ولي ميانگين فشار چشم بين دو گروه چه قبل و چه بعد از عمل با مصرف دارو مشابه بود و اختلاف آنها معني‌دار نبود. ميانگين IOP قبل از عمل در گروه mmHg 14.3±3 و در گروه شاهد mmHg 14.4±2.9 بود در حاليكه ميانگين IOP بعد از عمل در گروه مورد و شاهد به ترتيب به mmHg 12.4±2.7 و mmHg 12.2±2.3 كاهش يافت.
نتيجه گيري: فيكوامولسيفيكاسيون در بيماران مبتلا به XFS كه قبل از عمل دچار جابجايي عدسي و phacodonesis نشده باشند روشي موثر و بي‌خطر بوده و نتايج و عوارض آن مشابه كاتاراكت سني مي‌باشد.
كلمات كليدي: