بررسي اثر استفاده از غشاء آمينيوتيك در جراحي آنتروپيون سيكاتريسيل شديد پلك فوقاني

نويسنده: هيوا پارسافر
استاد راهنما: احمد علي فردوسي
استاد مشاور: مهدي ياسري
تاريخ دفاع: 1388/01/01
مدرك: دكترا دكتراي تخصصي چشم پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي، چشم پزشكي
چكيده: هدف: بررسي اثر استفاده از پرده آمينيوتيك در جراحي آنتروپيون سيكاتريسيل شديد پلك فوقاني
روش بررسي: تحقيق به صورت كارآزمايي باليني بر روي 22 بيمار مبتلا به آنتروپيون سيكاتريسيل شديد دو طرفه پلك فوقاني انجام شد كه بر روي يك پلك بيمار عمل جداسازي لاملاهاي قدامي و خلفي پلك بدون استفاده از پرده آمينيوتيك و بر روي پلك فوقاني مقابل بيمار همين عمل انجام مي‌شد و بر روي ناحيه تارس پرده آمينيوتيك قرار مي‌گرفت و نتايج و عوارض قبل و سپس روز بعد، هفته اول، هفته دوم ، ماه اول و ماه سوم بررسي و ثبت مي‌گرديد.
يافته‌ها: 22 نفر شامل 13 زن و 9 مرد با ميانگين سني 58/8±54/71 (55 تا 84 ) سال وارد مطالعه شدند. علت آنتروپيون سيكاتريسيل در 10 بيمار تراخم مزمن (4/45%) ، در 8 نفر بلفاريت مزمن (3/36%) و 4 بيمار ايديوپاتيك بود (1/18%) . در هفته دوم بعد از عمل به صورت معني‌دار چشمهايي كه پرده آمينيوتيك گرفته بودند كمتر از گروه كنترل توسط فلورسئين رنگ مي‌گرفتند. (016/0 = Pvalue). در انتهاي ماه اول نيز همه چشمها به طور كامل اپي تلياليزه شده بودند. در تعداد پلكهاي دچار عود تريكياز در دو گروه تفاوت معني‌دار آماري ديده نشد (000/1=Pvalue) ليكن تعداد مژه‌هاي در تماس با گلوب در آخرين پيگيري به صورت معني‌دار در گروه با غشاء آمينيوتيك كمتر بود (042/0 Pvalue)
تفاوت معني‌دار در چروكيدگي تارس و بازگشت رنگ طبيعي تارس نيز بين دو گروه مورد مطالعه ديده نشد. ميزان بروز هموراژي زيرگرافت در هفته اول 3 مورد بود كه در انتهاي ماه اول همه موارد بهبود يافت.
نتيجه‌گيري: با توجه به افزايش سرعت اپي‌تلياليزاسيون مجدد د رگروه با پرده آمينيوتيك به نظر مي‌رسد بهتر است در اعمال جراحي آنترو پيون كه لاملاهاي قدامي و خلفي از هم جدا مي‌شوند ناحيه تارس با غشاء آمينيوتيك پوشيده شود.
كلمات كليدي: