بررسي اثر جراحي كراتورفراكتيو بر وضعيت ارتوپتيك بيماران

نويسنده: منير عزيززاده
استاد راهنما: ژاله رجوي
استاد مشاور: نادر نصيري، مهدي ياسري
تاريخ دفاع: 1388/01/01
مدرك: دكترا دكتراي تخصصي چشم پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي، چشم پزشكي
چكيده: سابقه و هدف: گزارشاتي مبني بر ديپلوپي بعد از جراحي‌هاي KRS وجود دارند. هدف اين مطالعه تعيين تغييرات ديد و وضعيت موتوري و حسي بيماران بعد از جراحي PRK مي‌باشد.
روش كار: اين مطالعه به روش Interventional case series بر روي 297 چشم از 150 بيمار كه كانديد عمل جراحي PRK بودند طي سالهاي 85 تا 87 انجام شد. بيماران كمتر از 18 سال و ديابتي و يا با بيماريهاي كلاژن و كساني كه بيماريهاي خشكي چشم، Ocular surface disease و كراتوكونوس داشتند از مطالعه حذف شدند.
معاينات كامل چشم پزشكي شامل اندازه‌گيري ديد و رفراشن و انحراف و حركات عضلات خارج چشمي و آمپليتود فيوژن و NPC و ديد دو چشمي و معاينه قسمت‌هاي قدامي و فشار چشم و قسمتهاي خلفي با Slit Lamp و افتالموسكوپ غيرمستقيم انجام شد . سپس بيماران پاكي متري و توپوگرافي و ارب اسكن II انجام دادند و تحت عمل جراحي PRK به روش استاندارد قرار گرفتند. سه ماه بعد از جراحي معاينات فوق مجدداً تكرار شد و نتايج با قبل از جراحي مقايسه شد. يافته‌ها با روش‌هاي آماري t.test و X2 تفسير شدند.
يافته‌ها: 104 (3/69درصد) بيمار زن و 46 (7/30درصد) بيمار مرد بودند و متوسط سني آنها 6/7±27 سال بودند.
BCVA≥20/20 قبل از جراحي در 8/84 درصد موارد ديده شد كه بعد از جراحي UCVA≥20/20 به 2/82 و درصد BCVA≥20/20 به 3/95 درصد رسيد. اختلاف SE قبل و بعد از جراحي از نظر آماري معني‌دار بود (P<0.0001) . بعد از جراحي 2/83 درصد بيماران امتروپ، 1/14 درصد Over correct و 7/2 درصد under correct شدند. آستيگمات جديد در 6 چشم (98/1 درصد) ديده شد و در 7 چشم (3/2 درصد) محور آستيگماتيسم بيش از 20 درجه چرخش نشان داد.
آنيزومتروپي قبل از جراحي در 23 نفر (3/15 درصد) و بعد از آن در 2 نفر (3/1) وجود داشت. قبل از جراحي 2 نفر ايزوتروپي (3/1 درصد) و 17 نفر (3/11 درصد) اگزوتروپي دور و يا نزديك داشتند كه بعد از جراحي ايزوتروپي تغيير نكرد ولي در اگزوتروپي 6 نفر بهبودي و 6 نفر اگزوي جديد پيدا كردند.
اختلاف متوسط قدرت تقارب و تباعد و NPC قبل و بعد از جراحي PRK از نظر آماري معني‌دار بود (P<0.006, P2<0.001, P1<0.001)
ميزان استريوپسي قبل و بعد از جراحي فرقي نكرد ولي در 9 نفر قبل از جراحي ميزان آن بيشتر از Sec of arc60 بود. هيچكدام از بيماران ديپلوپي، Head posture و كراتوكونوس پيدا نكردند.
نتيجه‌گيري: براساس نتايج اين مطالعه با توجه به امكان كاهش UCVA≥20/20 بعد از جراحي و كاهش ميزان قدرت تقارب و تباعد و افزايش فاصله NPC و تغييرات انحراف بخصوص در اگزوتروپي، ممكن است حداقل در تعدادي از بيماران كه قبل از جراحي فيوژن ضعيفي داشتند، اين فيوژن شكسته و انحراف آشكار و ديپلوپي بوجود آيد.
بنابراين به جراحان KRS توصيه مي‌شود كه قبل از جراحي معاينات كامل از نظر وضعيت حسي و حركتي بيمار بعمل آوردند تا موارد با ريسك بيشتر شناخته و احتياطات لازم در مورد جراحي آنها بعمل آيد. بعد از جراحي نيز بايد به وضعيت رفراكشن و ديد بيمار بخصوص در رابطه با قدرت تطابق و فيوژن و وضعيت Alignment توجه داشت.
كلمات كليدي: