بررسي رابطه افت شنوايي حسي- عصبي و سود و اكسفولياسيون

نويسنده: اديب طوسي
استاد راهنما: شاهين يزداني
استاد مشاور: محمد پاكروان، عليرضا فقيهي، معصومه ثناگو، مهدي ياسري
تاريخ دفاع: 1386/01/01
مدرك: دكترا دكتراي تخصصي در رشته چشم‌پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي، مركز تحقيقات چشم
چكيده: هدف: با توجه به شواهد مبتني بر وجود درگيري‌هاي سيستميك در مبتلايان به سودواكسفولياسيون (PXF) اين تحقيق به منظور مقايسه فراواني افت شنوايي حسي – عصبي در مبتلايان به PXF و افراد غيرمبتلا انجام شد.
روش پژوهش : 83 بيمار مبتلا به PXF و 83 نفر گروه كنترل match شده از نظر سن و جنس تحت Pure Tone Audiometry در فركانس‌هاي 1,2,3 KHZ قرار گرفتند. ميانگين آستانه شنوايي در فركانس‌هاي فوق و فراواني افت شنوايي در مقايسه با استاندارد در دو گروه مقايسه شد. سنجش نمايه توده بدني (BMI) نيز در تعدادي از بيماران به عمل آمده و مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته‌ها: از 83 نفر گروه مورد 60 نفر مرد با ميانگين سني 2/69 سال و 23 نفر زن با ميانگين سني 4/72 سال وارد مطالعه شدند. از 83 نفر گروه كنترل 60 نفر مرد با ميانگين سني 03/69 سال و 23 نفر زن با ميانگين سني 0/72 سال وارد مطالعه شدند. ميانگين سني گروه مورد 1/70 سال و ميانگين سني گروه كنترل 9/69 سال بود.
از بين 166 گوش مورد آزمون در گروه مورد 147 گوش (40/88%) و از بين 166 گوش مورد آزمون ر گروه كنترل 89 گوش (6/53%) داراي آستانه شنوايي بالاتر از ميانه استاندارد ISO7029 بودند. (P<0.001) از بين 83 نفر گروه مورد 78 نفر (94%) و از بين 83 نفر گروه كنترل 58 نفر (9/69%) داراي آستانه شنوايي بالاتر از استاندارد در يك يا دو گوش بودند. (P<0.001)
ميانگين آستانه شنوايي در هر يك از فركانسهاي KHZ, 1, 2, 3 KHz و مجموع آن نيز در گروه مورد بالاتر از گروه كنترل بود (P<0.001 در همه موارد). تفاوتي از نظر فراواني افت شنوايي بين مبتلايان و غيرمبتلايان به گلوكوم وجود نداشت. نمايه توده بدني (BMI) در 68 نفر از افراد گروه مورد 25.20kg/m² و در 57 نفر از گروه كنترل 23.74kg/m² محاسبه شده (P=0.018).
نتيجه گيري: افت شنوايي حسي عصبي در مبتلايان به PXF بيش از افراد عادي رخ مي‌دهد. يافته فوق دليلي به نفع در نظر گرفتن PXF به عنوان نمادي از يك بيماري سيستميك و توجه به وضعيت و بازتواني شنوايي در مبتلايان به PXF مي‌باشد.
كلمات كليدي: