مقايسه ترابكولكتومي + ميتومايسين C با دريچه Ahmed در درمان گلوكوم آفاكيك بچه‌ها

نويسنده: همايون نيكخواه
استاد راهنما: محمد پاكروان
استاد مشاور: شاهين يزداني، عليرضا برادران رفيعي، محمدرضا محبي
تاريخ دفاع: 1385/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي در رشته چشم‌پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي، مركز تحقيقات چشم
چكيده: هدف: مقايسه نتايج و عوارض جراحي ترابكولكتومي + ميتومايسين MMC) C) و كارگذاري دريچه احمد (AGI) در درمان گلوكوم آفاكي اطفال (حداكثر سن 16 سال) ناشي از جراحي كاتاراكت مادرزادي كه با درمان دارويي (حداقل دو داراي ضد گلوكوم موضعي) كنترل نباشد.
روش: يك كارآزمايي باليني تصادفي انجام گرديد. كودكان بطور تصادفي در يكي از دو گروه جراحي ترابكولكتومي + MMC و يا كارگذاري دريچه احمد قرار گرفتند. هيچيك از كودكان قبل از ورود به مطالعه تحت جراحي ديگري بجز جراحي كاتاراكت مادرزادي قرار نگرفته بودند. اگر علت كاتاراكت PHPV و يا عفونتهاي داخلي رحمي بود، كودك وارد مطالعه نمي‌گرديد. موفقيت كامل <21 فشار داخل چشمي 5< (IOP) ميلي‌متر جيوه بدون درمان دارويي، موفقيت نسبي IOP≤21 و IOP<5 با حداكثر دو داروي ضد گلوكوم موضعي و موفقيت كلي IOP≤21 و IOP<5 با يا بدون درمان دارويي تعريف گرديدند، مشروط بر اينكه بعد از جراحي عوارض تهديد كننده بينايي رخ ندهد، نياز به جراحي بيشتر پيدا نشود، نسبت cup/disc پيشرفت ننمايد و ميزان بينايي بيشتر يا مساوي دو خط تابلوي E كاهش نيابد. اطلاعات به كمك نرم‌افزار SPSS: version 13 و با استفاده از تستهاي آماري Pearson chi square، T-test و Paired T- test آناليز و با يكديگر مقايسه گرديدند.
نتايج: 15 چشم از 13 كودك با سن متوسط1/4 ± 1/9 سال تحت جراحي ترابكولكتومي + MMC و 15 چشم از 15 كودك با سن متوسط 1/5 ± 9/10 سال تحت جراحي AGI قرار گرفتند. طول مدت پيگيري در گروه ترابكولكتومي + ميتومايسين سي 11± 8/14 ماه و در گروه كارگذاري دريچه احمد 7/9 ± 1/13 ماه بود. ميزان موفقيت كامل، نسبي و كلي در گروه ترابكولكتومي + MMC بترتيب 3/33%، 40% و 3/73% و در گروه AGI بترتيب 20%، 7/66% و 7/86% بوده است. ميزان عوارض در گروه ترابكولكتومي + 40MMC % (شش مميز پانزده صدم ) و در گروه 26.7AGI % (چهار مميز پانزده صدم ) بود. شايعترين عارضه در هر دو گروه، كوروئيدال افيوژن وشايعترين علت شكست در گروه ترابكولكتومي +MMC ، غيرفعال شدن بلب و در گروه AGI، خونريزي سوپراكوروئيدال بود. ميزان موفقيت اين دو روش جراحي (361/0 = p) و عوارض هر يك از آنها (439/0= P) اختلاف آماري معني داري با يكديگر ندارند.
نتيجه گيري: روش‌هاي جراحي ترابكولكتومي + MMC و AGI بعنوان اولين اقدام جراحي در درمان گلوكوم آفاكي بچه‌ها هر دو به يك ميزان موفق هستند و عوارض آنها نيز اختلاف قابل توجهي ندارند. جراح مي‌تواند با توجه به وضعيت ملتحمه و برحسب تجربه و مهارت خود يكي از اين دو روش را براي درمان گلوكوم آفاكي بچه‌ ها انتخاب نمايد.
كلمات كليدي: گلوكوم آفاكي، ترابكولكتومي، دريچه احمد، كاتاراكت مادرزادي