موضوع تومورهاي غدد بزاقي و گزارش موارد آن در پنج سال اخير در بيمارستان طالقاني، لقمان، بوعلي

نويسنده: عبداله مقدسي
استاد راهنما: سيد عباس صفوي نائيني
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/01/01
مدرك: دكتراي پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: در طي يك بررسي گذشته نگر، بيماران مبتلا به تومورهاي غدد بزاقي كه از سال 1370 تا 1374 به بيمارستان لقمان، بوعلي و طالقاني مراجعه نموده اند، مورد بررسي قرار گرفتند. جمعاً 40 بيمار مبتلا به يكي از انواع تومورهاي خوش خيم يا بدخيم غدد بزاقي بودند كه يافته هاي بدست آمده طي اين مطالعه به طور خلاصه به شرح زير است: 30 بيمار (75% بيماران) مبتلا به تومورهاي خوش خيم غدد بزاقي و 10 بيمار (25% بيماران) مبتلا به تومورهاي بدخيم غدد بزاقي بودند. 85% تومورها از غده پاروتيد و 12.5% تومورها از غده تحت فكي برخاسته بودند. شايعترين محل براي ايجاد آدنوم پلئومورفيك كه شايعترين تومور غدد بزاقي اند غده پاروتيد بوده و 87.5% از آدنوم هاي پلئومورفيك در اين غده بوجود آمده اند. شايعترن تومور بدخيم اوليه در اين بيماران آدنوئيد سيستيك كارسينوما بود. شايعترين گروه سني در بيماران (مرد و زن) مبتلا به تومورهاي بزاقي (خوش خيم و بدخيم با هم) 20 تا 40 سالگي بوده است و 47% بيماران در اين گروه سني قرار داشتند. وجود توده بدون هر گونه نشانه ديگر، شايعترين علت مراجعه بيماران بوده است و در معاينه مبتلايان به تومورهاي خوش خيم، شايعترين يافته هاي باليني، وجوده توده در ناحيه غده مبتلا بوده است. در تومورهاي بدخيم نيز 100% بيماران از وجود توده شكايت داشته اند و در 59% بيماران درد نيز وجود داشته است. اندازه متوسط تومورهاي خوش خيم در هنگام اولين معاينه 31×25 ميليمتر و در تومورهاي بدخيم 38×28 ميليمتر بوده است. اعمال جراحي انجام شده در اين بيماران به ترتيب شيوع عبارتند از: پاروتيدكتومي سطحي، پاروتيدكتومي توتال، خارج كردن غده تحت فكي.
35% بيماران پس از عمل جراحي دچار عوارض شدند كه شايعترين آن آسيب به عصب صورتي بوده است.
كلمات كليدي: