بررسي رابطه علايم باليني سندروم تخمدان پلي كيستيك با ديابت حاملگي

نويسنده: بهارپور رضا
استاد راهنما: ساغر صالح پور
استاد مشاور: اسلامي
تاريخ دفاع: 1386/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي زنان و زايمان
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: مقدمه: سندروم تخمدان پلي كيستيك كه شايع ترين بيماري اندكرين خانمهاي در سنين باروري است، به عنوان ريسك فاكتور كثيري از اختلالات؛ اعم از اندوكرين و قلبي- عروقي شامل ديابت تيپ II، هايپرليپيدمي، هايپرتنشن و بيماري كرونري قلب- سندروم متابوليك- مطرح گرديده است. در اين مطالعه رابطه اين سندروم و علايم باليني آن با يكي از شايع ترين عوارض بارداري يعني ديابت حاملگي تحقيق و تبيين مي گردد.
اهداف: هدف اصلي اين تحقيق بررسي رابطه علايم باليني سندرم تخمدان پلي كيستيك با ديابت حاملگي مي باشد.
مواد و روشها: در اين مطالعه 27 نفر از خانمهاي باردار يا خانمهاي واقع در دوره نفاس (post partum) كه در آنها تشخيص ديابت حاملگي با توجه به تعريف ديابت حاملگي تيپ 1A يا ديابت حاملگي تيپ 2A داده شده بود و 28 نفر از خانمهاي باردار سالم شركت داشتند. اين افراد براساس فرم اطلاعاتي از نظر متغيرهاي همچون سن، پاريتي، تعداد سقط، تعداد نوزادان زنده متولد شده و تعداد فرزندان مرده و IUFD (مرگ داخل رحمي)، استفاده از ocp جهت منظم كردن قاعدگي ها، سابقه استفاده از كلوميفن و متفورمين، گنادوتروپين ها، IVF، سابقه GDM و تولد نوزاد ماكروزوم و افزايش فشار خون در حاملگي هاي قبلي و سابقه مثبت خانوادگي از نظر ديابت مورد سوال واقع شدند. ضمنا فشار خون آنها بر اساس پرونده بدو ورود و وزن و قد و BMI قبل از حاملگي آنها نيز تعيين گرديد و نحوه كنترل قند خون نيز با توجه به پرونده بيمار در فرم اطلاعاتي قيد شد و در نهايت دو گروه از نظر متغيرهاي مورد مطالعه با يكديگر مقايسه شدند.
نتايج: نتايج اين مطالعه از ارتباط معني دار علايم باليني سندروم تخمدان پلي كيستيك شامل اوليگومنوره به علاوه يكي از علايم هايپر آندروژنيسم (آكنه يا هيرسوتيسم) و سابقه خانوادگي ديابت با ديابت حاملگي حكايت دارد. در اين مطالعه تعداد زنان باردار داراي PCO در گروه مورد 10 نفر (37%) در مقابل 1 نفر (3.6%) در گروه كنترل، سابقه هيرسوتيسم در گروه اختلال تحمل گلوكز 15 نفر (55.6%) در مقايسه با گروه كنترل 4 نفر (14.3%)، سابقه آكنه در گروه دچار ديابت حاملگي 4 نفر (14.85) در مقايسه با گروه كنترل 5 نفر (17.9%) سابقه خانوادگي مثبت از نظر ديابت 17 نفر (63%) در بين افراد دچار ديابت حاملگي در مقايسه با 3 نفر (10.7%) در گروه كنترل و ميزان ناباروري در گروه مبتلا به ديابت حاملگي 11 نفر (40.7%) در مقايسه با 1 نفر (3.6%) در گروه غير مبتلا به ديابت حاملگي بوده است و بر اين اساس لزوم تشخيص و درمان زودرس و حتي قبل از حاملگي سندروم تخمدان پلي كيستيك، آزمونهاي تحمل گلوكز قبل از حاملگي و نيز درتريمستر اول بارداري (زودتر از غربالگري روتين 28-24 هفته) و در صورت نرمال بودن غربالگري هاي زودرس و روتين، غربالگري بين هفته هاي 32 تا 34 حاملگي جهت تشخيص و درمان زودرس ديابت حاملگي و پيشگيري از پيامدهاي نامطلوب آن، قابل تبيين مي باشد.
كلمات كليدي: ديابت حاملگي، سندروم تخمدان پلي كيستيك، اليگومنوره، هيرسوتيسم، آكنه، سابقه مثبت خانوادگي از نظر ديابت