بررسي شيوع ديابت در مادران با وزن زايماني بيش از 4000 گرم در بيمارستان شهداي تجريش بين سالهاي 81-76

نويسنده: آرش خضر
استاد راهنما: لادن آجري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1382/01/01
مدرك: دكتراي پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: موضوع:‌ هدف از اين مطالعه بررسي شيوع ديابت مادري در ميان نوزادان ماكروزوم (با وزن تولد 4000 گرم و بيشتر) بود.
روش تحقيق:‌ در اين مطالعه 4892 مورد از زايمانها در بيمارستان شهداي تجريش بين سالهاي 1381-1376 بررسي شد. تعداد 161 مورد نوزاد ماكروزوم با وزن حداقل تولد 4000 گرم شناسايي شد كه 20 مورد آنها به دليل عدم دسترسي به پرونده ها از مطالعه حذف شدند. شيوع ديابت مادري در ميان 141 نوزاد ماكروزوم باقيمانده براساس اطلاعات ثبت شده در پرونده ها و همچنين آزمايشهاي قند خون و بررسي هاي انجام شده بررسي شد.
نتايج: شيوع ديابت مادري در جمعيت مورد مطالعه 8.5% بود كه 3.5% به صورت Over Diabetes M. و 5% به صورت Gestational Diabetes M. بود. از ميان 141 مورد زايمان با وزن بيش از 4000 گرم براي 82 مورد حداقل يكبار آزمايش قند خون انجام شده بود (12 مورد مادران ديابتي و 70 مورد ساير مادران). ميانگين قند خون در مادران ديابتي 142.6 و در ساير مادران 87 بود. شيوع كلي ماكروزومي در اين مطالعه 5 ساله 3.3% بود. وزن متوسط نوزادان ماكروزوم 4198 گرم و بالاترين وزن زمان تولد مربوط به يك پسر 5450 گرمي با IUF D بود كه به صورت NVD متولد شد. 61% نوزادان ماكروزوم پسر بودند. 71% مادران مولتي پار بودند. شيوع سزارين اعم از الكتيو و شكست در سير طبيعي زايمان 58.2% بود. 18 مورد (12.8%) نوزاد با وزن 4500 گرم به بالا شناسايي شدند كه تحت عنوان ماكروزومي شديد مورد بررسي قرار گرفتند. متوسط سن حاملگي 39 هفته، ميانگين پاريتي 2.1، ميانگين سن مادران 26.9 سال بود.
نتيجه گيري: شيوع كلي ديابت مادري در مطالعه حاضر 8.5% است كه بيش از ميزان ذكر شده در منابع است. با توجه به اينكه در پرونده هاي بررسي شده در حدود نيمي از پرونده ها حتي يكبار آزمايش قند خون وجود نداشت و تست تحمل گلوكز نيز به صورت روتين در مراقبتهاي حين بارداري انجام نمي شود، به نظر مي رسد شيوع ديابت مادري از ارقام به دست آمده بيشتر باشد و انجام يك مطالعه تحليلي ضروري به نظر مي رسد.
كلمات كليدي: