بررسي QT اصلاح شده در كودكان مبتلا به ديابت نوع 1 و مقايسه ي آن با گروه شاهد در شهر كرمان در سال 1382

نويسنده: محمد عطاري
استاد راهنما: اكبر احمدي، محمد حسين ترابي نژاد، اصغر وحيدي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1382/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي بيماريهاي كودكان
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي كرمان، پزشكي مهندسي افضلي پور،
چكيده: زمينه: اختلالات تيروئيد محدوديت حركات مفصلي و احتمالا QT طولاني از عوارض ديابت هستند كه مورد مطالعه قرار گرفته اند.
هدف: تعيين شيوع بزرگي تيروئيد، محدوديت حركات مفصلي و QT طولاني در كودكان مبتلا به ديابت نوع يك ومقايسه آن با گروه شاهد در شهر كرمان در سال 1382
روش:46 بيمار مبتلا به ديابت نوع I به صورت متوالي به عنوان گروه مورد و 50 فر سالم كه از نظر سن و جنس با آنها هماهنگي داشتند به عنوان گروه شاهد انتخاب شده اند. محدوديت حركات مفصلي با استفاده از علامت دعا و درجه بزرگي تيروئيد با معاينه تيروئيد و زمان QT با استفاده از EKG تشخيص داده شد. ميزان HbA1c تاريخ ابتلا به ديابت، نيز جنس و سن يادداشت شد.
نتايج: در بررسي صورت گرفته 16 نفر از بيماران دچار درجاتي از محدوديت حركات مفصلي بودند (34.8%) و 23 نفر از بيماران درجاتي از بزرگي تيروئيد را داشتند (50% ) و در بررسي EKG بيماران ارتباط معني دار بين سطح خوني HbA1c و زمان QTe يافت شد.
نتيجه گيري: محدوديت حركات مفصلي، بزرگي تيروئيد در بيماران ديابتي نوع I شيوع نسبتا بالايي دارد. همچنين افزايش زمان QT كه يكي از علل مرگ ناگهاني است با زياد شدن غلظت HbA1c افزايش مي يابد . بنابراين كنترل دقيق قند خون، HbA1c و معاينه محدوديت حركات مفصلي و بزرگي تيروئيد و انجام EKG در بيماران مبتلا به ديابت توصيه مي شود.
كلمات كليدي: ديابت قندي نوع I، بزرگي تيروئيد، محدوديت حركات مفصلي، EKG