افشاء تشخيص و پيش آگهي به مبتلايان به سرطان قسمت چهارم: نگرش دانشجويان پزشكي

نويسنده: مريم جوانبخت
استاد راهنما: محسن جانقرباني
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1374/12/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي كرمان، پزشكي مهندسي افضلي پور،
چكيده: مطالعات متعدد نشان مي دهند كه بيماران غالباً از اطلاعاتي كه پزشكان در اختيارشان مي گذارند ناراضي هستند. به طور كلي مشخص شده است كه بيماران خواستار اطلاعات مشروح تري از آنچه كه پزشكان به طور معمول ارائه مي كنند مي باشند. دو گروه پزشك و بيمار در رابطه با نتايج اين اطلاعات عقايد كاملاً متفاوتي دارند. بيماران افشا گسترده اطلاعات بويژه درباره خطرها و درمان هاي موجود را ترجيح مي دهند در حالي كه پزشكان مايلند حقيقت را به بستگان بيمار بگويند و آن را براي اجتناب از مسائل عاطفي از بيمار پنهان كنند. همچنين بيماران بيش از پزشكان بر اين باورند كه تصميم نهايي در مورد درمان بايد با بيماران در ميان گذاشته شود.
در ايران مطالعات بسيار كمي در رابطه با ارتباط پزشكان و بيماران در مورد ميزان اطلاعاتي كه بايد افشا شود، انجام شده است. براي بررسي اين كه آيا بايد تشخيص و پيش آگهي سرطان، با بيمار مبتلا به سرطان كه در مراحل آخر بيماري است در ميان گذاشته شود يا خير ، طي مدت 5 ماه و 2 روز يعني از تاريخ 8/4/74 لغايت 10/9/74، 614 عدد پرسشنامه توسط دانشجويان سالهاي مختلف پزشكي تكميل شدند.
تنها 282 نفر (45.9%) از دانشجويان ابراز كردند كه تشخيص و 262 نفر (42.6%) پيش آگهي را در آينده به عنوان « يك اصل » به مبتلايان به سرطان خواهند گفت. دانشجويان سال آخر به ميزان بيشتري بيمار را در جريان تشخيص و پيش آگهي بيماريش گذاشته همچنين زنان بيشتر از مردان تشخيص را براي بيمار افشاء مي كردند. اين در حالي بود كه 423 نفر (68.9%) از دانشجويان مايل بودند در صورت ابتلا به يك بيماري لاعلاج، تشخيص و پيش آگهي بيماري خود را بدانند.
كلمات كليدي: