بررسي ميزان رتينوپاتي ديابتي در بيماران ديابتي مبتلا به MI شركت كننده در طرح MI مركز تحقيقات قلب

نويسنده: زهرا شكرريز
استاد راهنما: عباس انديشمند، محمدرضا شجاع
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1382/04/01
مدرك: دكترا عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد، پزشكي،
چكيده: ديابت مليتوس يك گروه هتروژن از بيماري هاي متابوليك است كه مشخصه آن افزايش مزمن قند خون و اختلال متابوليسم كربوهيدرات، چربي و پروتئين است.
اين بيماري باعث اثرات خطرناكي روي سيستم قلبي عروقي مي شود. بيماري ميكرووسكولار زيربناي اصلي پاتوژنز رتينوپاتي ديابتي كه شايعترين علت نابينايي است، مي باشد حدود سه چهارم مرگهاي قلبي و عروقي ناشي از ديابت نتيجه CAD است و يك چهارم باقي مانده نيز بعلت بيماري عروق مغز و يا عروق محيطي مي باشد انجمن قلب آمريكا به تازگي DM را يك خطر عمده براي بيماري هاي قلبي عروقي شناخته است. بعلت شيوع بسيار زياد بيماري هاي قلبي عروقي زمينه اي در افراد مبتلا به ديابت بايد شواهد بيماري هاي قلبي عروقي آترواسكلروتيك را در اين افراد جستجو كرد. بويژه اگر نشانه هاي مبني بر اين اختلالات داشته باشند. با استفاده از افتالموسكوپي رتين بطور موثري پي به وضعيت قلبي عروقي بيمار مي بريم. رتينوپاتي ديابتي به دو فرم Proliferative و Nonproliferative تقسيم مي شود كه نوع Proliferative در صورت عدم درمان به نابينايي منجر مي شود.
در مطالعات انجام شده رابطه نفروپاتي ديابتي و CAD مشخص گرديده است.
رابطه رتينوپاتي ديابتي و CAD و MI دقيقا مشخص نشده است البته در بعضي مطالعات بررسي هايي انجام شده است كه نتايج ضد و نقيضي داشته اند بنابراين بر آن شديم كه رابطه رتينوپاتي و MI را در بيماران ديابتي مبتلا MI بررسي كنيم بنابراين دو گروه 90 نفره بيمار ديابتي را انتخاب كرديم كه يك گروه شامل بيماران ديابتي مبتلا به MI هستند كه گروه مورد را تشكيل مي دهند و يك گروه شامل بيماران ديابتي هستند كه از نظر قلبي عروقي نرمال هستند و گروه شاهد را تشكيل مي دهند. اين دو گروه از نظر سن، جنس و طول مدت ديابت با يكديگر Match شده اند اين بيماران در درمانگاه چشم پزشكي فرخي تحت معاينه چشم پزشكي قرار گرفتند در اين مطالعه رتينوپاتي ديابتي در هر دو گروه به سن و طول و مدت ديابت وابسته بود ولي به جنس ارتباطي نداشت از طرف ديگر در بيماران با طول مدت ديابت كمتر از 5 سال رتينوپاتي ديابتي در مبتلايان به MI شديدتر از بيماراني است كه سيستم قلبي عروقي نرمال دارند. همچنين بين HLP و رتينوپاتي ديابتي در بيماران گروه شاهد رابطه معني داري وجود ندارد ولي در بيماران گروه مورد بين HLP و رتينوپاتي ديابتي رابطه معني داري وجود دارد. براساس نتايج حاصله بين رتينوپاتي ديابتي و MI رابطه معني داري وجود دارد بطوري كه شدت رتينوپاتي ديابتي در مبتلايان MI بيشتر است بنابراين با Screening بموقع بيماران ديابتي از نظر HLP و همچنين از نظر معاينات چشم پزشكي مي توان بيماران High risk را شناسايي كرد و با معاينات دقيق قلبي عروقي از آنها در صورت وجود اختلالات عروق كرونر قبل از وقوع حوادث وخيم آنها را تحت درمان قرار دهيم.
كلمات كليدي: