بررسي شيوع افسردگي در بيماران ديابتي مراجعه كننده به كلينيك ديابت 5 آذر در سال 1386

نويسنده: بابك پيوندي
استاد راهنما: محمد صالحي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1386/01/01
مدرك: دكتراي حرفه اي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي گلستان، پزشكي،
چكيده: مقدمه: ديابت مليتوس ماهيت مزمني دارد و افراد بسياري را در جامعه ما گرفتار ساخته است. شيوع بالاي عوارض جسمي و ماهيت مزمن آن سبب مي شود كه عوارض سايكولوژيك مانند افسردگي در اين بيماران نسبت به جمعيت سالم بيشتر بروز نمايد.
تاكنون چندين مطالعه در كشورهاي جهان انجام شده است و در هر جمعيتي نتايج مختلفي بدست آمده است. در برخي مطالعات رابطه بين افسردگي و ديابت رد شده است و در برخي از مطالعات شيوع افسردگي را در ديابتي ها 3 برابر جمعيت سالم تخمين زده است. متاسفانه در كشور ما به اين موضوع توجه كافي نشده است. مطالعه اي كه در سال 79 بر روي بيماران ديابتي انجام شده است، شيوع افسردگي را 61.3% تخمين زده است.
اهداف: هدف ما از اين مطالعه بررسي شيوع افسردگي در بيماران ديابتي مراجعه كننده به كلينيك ديابت 5 آذر، ارزيابي شدت افسردگي و همچنين مقايسه نتايج با مطالعات قبلي است.
مواد و روش ها: در پژوهش جديد ما، 150 بيمار مراجعه كننده به كلينيك ديابت 5 آذر به كمك پرسشنامه Beck مورد ارزيابي قرار مي گيرند.
نتايج:
1- شيوع افسردگي در ميان بيماران ديابتي از رقم بالايي حدود 82 درصد برخوردار است.
2- بين سن بيماران و افسردگي رابطه خطي وجود ندارد (P-value=0.056).
3- نسبت زنان افسرده به غير افسرده 80 به 20 درصد است و نسبت مردان افسرده به غير افسرده 85.5 به 14.5 درصد است.
4- در مردان افسرده، 21 نفر (38.2%)، نيازمند درمان براي افسردگي بودند و در زنان افسرده، 36 نفر (37.9%)، نيازمند درمان بودند.
بحث و نتيجه گيري: رقم بالاي شيوع افسردگي در بيماران ديابتي، در مطالعه ما، در مقايسه با مطالعات قبلي مي تواند بيانگر آن باشد كه، الگوي افسردگي در بيماران ديابتي مي تواند متفاوت با جمعيت سالم باشد، ثانيا، شيوع افسردگي در بيماران ديابتي از جامعه اي به جامعه ديگر مي تواند متفاوت باشد و مطالعه اي، در سطح وسيعتر جامعه، مي تواند ما را به نتايج بهتري برساند.
كلمات كليدي: ديابت، افسردگي، پرسشنامه بك