بررسي اپيدميولوژيك بيماران مبتلا به هپاتيت در مركز آموزشي درماني 5 آذر، طي سالهاي 83-79

نويسنده: حميده نودهي
استاد راهنما: خدابخشي
استاد مشاور: محمدرضا ربيعي
تاريخ دفاع: 1384/01/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي گلستان، پزشكي،
چكيده: سابقه و هدف: بيماري ويروسي هپاتيت يكي از شايعترين بيماري هاي عفوني در سطح جهان مي باشد و از شيوع نسبتا بالايي در كشورهاي آسياي شرقي و خاورميانه نسبت به كشورهاي اروپاي غربي و آمريكايي برخوردار است، آمار نشان مي دهد كه حدود 5 درصد از جمعيت جهان (350 ميليون نفر) آلوده به ويروس هپاتيت B و 1 درصد (60 ميليون نفر) آلوده به ويروس هپاتيت C هستند، اما هپاتيت دارويي نيز از شيوع نسبتا بالايي برخوردار است و در مطالعات اخير، ميزان شيوع آن 6% ذكر شده است. هدف از اين مطالعه بررسي اپيدميولوژيك بيماران مبتلا به هپاتيت در مركز آموزشي درماني پنج آذر در طي سالهاي 79 تا 83 است و اين مطالعه منعكس كننده طرحي اپيدميولوژيك از بيماران مبتلا به هپاتيت، از نظر اتيولوژي، جنسيت غالب در مبتلايان و گروه هاي در معرض خطر در جامعه پيرامون ما مي باشد.
مواد و روشها: اين مطالعه از نوع مطالعه توصيفي است كه به روش مقطعي انجام شده است. در اين مطالعه پرونده بيماران ترخيص شده با تشخيص هپاتيت در طي سال هاي 79 تا 83 سرشماري شده و با توجه به شماره پرونده هاي ثبت شده، هر پرونده از بايگاني اطلاعات خارج شده و اطلاعاتي شامل (سن، جنس، سطح Ast و Alt و Alp، نوع هپاتيت، تستهاي سرولوژيك، بيلي روبين Total و Direct و سونوگرافي) استخراج گرديد و سپس داده ها را با نرم افزار آماري SPSS 10 تجزيه و تحليل نموديم.
يافته ها: در اين مطالعه 254 بيمار مورد بررسي قرار گرفتند كه از اين تعداد 202 نفر مرد (80%) و 52 نفر زن (20%) بودند. 196 نفر هپاتيت B (هفتاد و هفت مميز پنج درصد)، 33 نفر هپاتيت C (سيزده درصد)، 8 نفر هپاتيت دارويي (سه مميز دو درصد)، 7 نفر هپاتيت A (دو مميز هشت درصد) و 3 نفر هپاتيت B و C (يك مميز دو درصد) داشته اند. در اين مطالعه شايعترين علت هپاتيت، هپاتيت B بوده و در همه انواع هپاتيت ويروسي تعداد مردان بيشتر بود و در همه انواع هپاتيت شايعترين بازه سني 30 تا 50 سال بود.
بحث و نتيجه گيري: در اين مطالعه كه در بين 254 بيمار مبتلا به هپاتيت انجام شد، شايعترين علت هپاتيت، هپاتيت B بود كه با ساير مطالعات همخواني داشت و هپاتيت C در مقام دوم قرار داشت. در اين بيماران در همه انواع هپاتيت مورد بررسي بجز هپاتيت دارويي، تعداد مردان بيشتر از تعداد زنان بود، در كل مبتلايان، تعداد مردان 4 برابر تعداد زنان بود، اين نتايج نشان مي دهد كه در جامعه ما نيز مردان بيشتر از زنان در معرض خطر ابتلا به هپاتيت هاي ويروسي هستند و دو فاكتور خطر مهم در افزايش ابتلاي اين گروه يعني تماسهاي جنسي كنترل نشده و اعتياد به مواد مخدر تزريقي را نبايد ناديده گرفت. در جمعيت مردان مبتلا، متوسط سني مبتلايان در مقايسه با مطالعات مشابه بالاتر بوده است كه اين نتيجه ممكن است ناشي از تشخيص ديرتر بيماري باشد. سن غالب در هپاتيت B، چهل تا پنجاه سال، در هپاتيت C، سي تا پنجاه سال، در موارد مشكوك به هپاتيت A، ده تا بيست سال بود: در هپاتيت دارويي، نيمي از افراد مبتلا بين 40 تا 60 سال بودند و زنان در مجموع بيشتر از مردان دچار اين عارضه شدند كه اين نتيجه ممكن است ناشي از سوء تغذيه به عنوان يك عامل مستعد كننده براي هپاتيت دارويي در اين گروه باشد. همه موارد هپاتيت دارويي ناشي از داروهاي ضد سل بود. از كل بيماران مبتلا 10 نفر فوت شدند و بيشترين ميزان مرگ و مير مربوط به هپاتيت B (چهار مميز پنج درصد) بود كه نسبت به مطالعات مشابه درصد بيشتري را به خود اختصاص داده است و اين نتيجه مي تواند معلول سن بالاي مبتلايان باشد.
كلمات كليدي: هپاتيت ويروسي، اپيدميولوژي، هپاتيت دارويي، 5 آذر، دموگرافي