بررسي شيوع اغماي ديابت در استان اصفهان و درمان انتخابي آن

نويسنده: منوچهر غروي
استاد راهنما: منصور مالكي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1359/02/31
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه اصفهان، پزشكي،
چكيده: 1- براي انجام اين بررسي پرونده 24070نفر از بيماران مراجعه كننده به بيمارستانهاي مختلف وابسته به دانشكده پزشكي مطالعه شده و از ميان آنها سابقه 200 بيمار ديابتي و بالاخره 20 نفر مبتلا به كماي ديابتيك جدا شده است.
2- در استان اصفهان تعداد بيماران ديابتي از چهل سال به بالا پيش از ساير سنين است علاوه بر آن تعداد بيماران مونث مبتلا به بيماري قند كمتر از چهل سال به مراتب پائين تر از مردان است در حاليكه در سنين بعد از چهل سالگي نسبت مبتلايان اين دو جنس تقريبا برابر مي شود.
3- سن شروع مدت زماني زودتر از سن مراجعه آنها مي باشد.
4- قند خون اكثريت بيماران در هنگام ورود به بيمارستان بين 201 تا 400 ميليگرم درصد ميليمتر مكعب بوده است.
5- 80 درصد بيماران ديابتي بستري شده در اين دو بيمارستان متولد اصفهان و بعد از آن نائين- رهنان- لنجان- همايونشهر و كروند اصفهان در درجات بعد هستند.
6- بيماران اكثر زارع و كارگر مي باشند.
7- قسمت اعظم بيمارانيكه بعلت اغما به بيمارستان آورده شده اند در سنين بين 14 تا 29 سالگي هستند. علاوه بر آن خانمها بيشتر به كماي ديابتيك دچار مي شوند.
8- علل ستوز ديابتي در بيماران مورد بررسي شامل عدم تزريق انسولين ناشناخته بودن ديابت- عفونتهاي تنفسي- اسهال و عدم دليل بوده است.
9- در ساليان اخير همراه با افزايش تعداد مبتلايان به بيماري قند درجه ابتلاء به اغماء ديابت نيز سيرصعودي داشته است.
10- ده درصد بيماران مبتلا به كماي ديابتي از شهر اصفهان 50 درصد از نائين 20 درصد از رهنان و 20 درصد از همايونشهر بوده است.
11- حدود 60 درصد از اين بيماران قند خونشان بين 201 تا 400 ميليگرم درصد ميليمتر مكعب بود ارتباطي بين زيادي قند خون و درجه اغما وجود ندارند.
12- در بيماران مورد مطالعه انسولين تجويز شده از نوع كريستال بوده است و به 85 درصد از آنها در 24 ساعت اول تا 200 واحد انسولين ساده تزريق شده و نتايج كم و بيش رضايت بخشي نيز بدست آوردند. ميانگين مصرف انسولين در24 اول 100واحد بوده است.
13- در بيماران مبتلا به اغماء ديابتي تجويز آب و الكتروليت از اصول اساسي است و علاو بر آن جانشين كردن پتاسيم با يد حدود 4 ساعت بعد از شروع درمان و بكاربردن مايع شروع شود. در بيماران مورد مطالعه قسمت اعظم يعني حدود 85 درصد مقدار و مايع مصرفي آنها در 24 ساعت اول تا 4000 ميليمتر مكعب بوده و اكثر بيماران در ابتدا از رينگر استفاده كرده اند.
14- 25 درصد از بيماران مورد مطالعه دچار عوارض در هنگام بستري بودن در بيمارستان شدند و مهمترين ناراحتي ثانويه عفونت ريه بوده است.
15- نسبت مرگ و مير در اين بيماران 15 درصد بوده است.
16- داروي ضد ديابتيك كه بعدا با تخفيف انسولين كريستال براي بيماران تجويز شده شامل 53 درصد موارد NPH، بيست و پنج درصد انسولين ساده و 22 درصد انسولين پروتامين زنگ بوده است.
كلمات كليدي: