ديات و آبستني

نويسنده: عبدالرضا توكلي
استاد راهنما: محمد ميردامادي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1351/06/31
مدرك: دكترا
دانشگاه: ، پزشكي،
چكيده: ديابت بيماري است كه از مدتها قبل شناخته شده است بطوريكه از 1500 سال قبل از تولد مسيح اين بيماري را به عنوان يك بيماري تدريجي و غير قابل علاج مي شناخته اند. ديابت در تمام سنين ممكن ظهور نمايد و مسائل بسيار جديد و مشكلي براي پزشك و بيمار مطرح نمايد. در هر سني بصورت خاص تظاهر كرده و مشكلات مخصوصي را بوجود مي آورد.
در سن بلوغ و پس از آن بيماران در مقابل دو مسئله مهم قرار مي گيرند.
1- وضع شغلي خود را با اين بيماري تطبيق دهند 2- مسئله ازدواج و آبستني كه بايد براي اين گروه روشن شود.
آماري كه سازمان بهداشت جهاني از اين بيماري گرفته مربوط به تحقيقاتي است كه در 21 كشور و بر روي 460 ميليون نفر انجام داده است و بدين نتيجه رسيده كه در حدود شش ميليون ديابتي در دنيا وجود دارد و قريب 2900000 نفر از اين عده در ايالات متحده آمريكا هستند.
و آمار آمريكا نشان مي دهد كه 0.8 جمعيت آمريكا را ديابتي هائي تشكيل مي دهند كه تشخيص آنها معلوم شده است ولي تعداد بيماران پره ديابتيك اين كشور بخوبي روشن نيست در كانادا ميزان اين بيماري 1.3 درصد و در آلمان و فرانسه يك درصد مي باشد. در تحقيقاتي كه اصولا بر روي ديابت مي شود بدو مرحله اين بيماري توجه مي گردد.
1- ديابت مخفي
2- ديابت آشكاري
در حالات پره ديابت كه يك حالت بدون علامتي است از بدو تولد تا هنگام ظهور ديابت ممكن است مشاهده شود. در اين حالت يك عده اختلالاتي بوجود مي آيد كه از همه مهمتر اختلال متابوليسم مواد هيدروكربونه هست. بدين منظور آزمايش هيپرگليسمي تحريك شده بهترين آزمايش براي تشخيص اين حالت است. علاوه بر اين تست تحمل گلوكز كورتيزون و تست تولبوتاميد داخل وريدي نيز از آزمايشات خوب براي شناخت اين حالت بشمار مي رود لازم است از اين بيماران علاوه بر اين آزمايشات وضع عروق، الكتروكارديو گرام، آزمايش عروق اندام تحتاني، آزمايش ته چشم، و اندازه گيري قطر عروق شبكيه انجام شود. همچنين آزمايش عصبي كليوي تحقيق متابوليسم چربي و فعاليت انسولين پلاسما را كنترل كرد. وراثت- سن، شرايط فيزيولژيكي مانند آبستني و همچنين نژاد، طرز تغذيه چاقي، بيماري فشار خون در پيدايش اين بيماري اهميت خاص دارد. در بين اين عوامل به نظر مي رسد جنس رل مهمي داشته باشد زيرا اين بيماري در زنان بيشتر ديده مي شود بطوريكه يكي از آمارهاي سازمان بهداشت جهاني 60% بيماران ديابتيك را در زنان گزارش مي كند. مخصوصا در زناني كه شوهر كرده و آبستن مي شوند بيشتر ديده مي شود. در دوران آبستني حالت پره ديابت و ديابت آشكار و ناراحتيهائي در جنين بوجود مي آورد كه منجربه آمبريوياتي مي گردد. مرگ و مير قبل از تولد نوزادان گرچه امروزه با معالجات ديابتي كم شده معهذا 15 درصد مرگ و مير نوزادان باين علت است. بعضي از محققين فكر مي كنند كه آبستني خود ايجاد ديابت مي كند. تنها راه جلوگيري اين بيماري در زنان تشخيص و معالجه اساسي اين بيماري بوده كه مي تواند از پيشرفت يا ظهور اين بيماري جلوگيري كند. اهميت خاص اين بيماري در زن آبستن نه تنها بعلت مخاطرات بيماري براي جنين و مادر است بلكه بعلت تبديل كيفيت پره ديابت به ديابت و مبتلا شدن اين بيمار به يك بيماري پيشرونده و آشكار كه مي تواند اهميت اجتماعي خاص داشته باشد كه مطالعه آن از اين نقطه نظر حائز اهميت بسياري است.
كلمات كليدي: