درمان نوين ديابت

نويسنده: فتح الله نيكبخت دهكردي
استاد راهنما: سيد محمد ابن الشهيدي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1346/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه اصفهان، پزشكي،
چكيده: با پيشرفت درمان ديابت و سهولت آن در حال حاضر رل پزشك خانواده در درمان ديابت بيشتر از طبيب متخصص مي باشد بخصوص كه همكاري نزديك پزشك و بيمار لازمه درمان موفقيت آميز است. هدف درمان ديابت بايد حفظ سلامت و شادماني بيمار و تغذيه طبيعي با رژيم صحيح باشد. رژيمي كه هر چه زودتر متابوليسم گلوسيدها را بوضع طبيعي برگرداند. بهبودي ايده ال وقتي حاصل شده كه بيمار ما گليكوزوري و هيپرگليسمي نداشته. ضمنا مبتلا بهيپوگليسيمي نيز نباشد. و براي رسيدن به اين هدف كافي است كه تغييرات كوچكي در رژيم و نحوه زندگي بيمار بدهيم. معهذا در بيماراني كه ديابت شديد دارند تنظيم متابوليسم گلوسيدها حتي براي پزشك متخصص نيز مشكل است و اين بيماران بايد تمام عمر ادرار خود را براي تجسس وجود گلوكز امتحان كنند. درمان ديابت بايد بر دو اصل استوار باشد اول تنظيم رژيم با يا بدون انسولين دوم آشنا كردن بيمار به مطالب زير 1- چگونگي بيماري ديابت 2- تنظيم رژيم 3- متد امتحان ادرار از نظر قند و مواد لستوني 4 طريقه تزريق انسولين بخودش 5- نحوه پيدايش عوارض بيماري ديابت.
از اين گذشته براي درمان ديابت طبيب بايد از همكاري بيمار و متخصصين رژيم غذائي و امور اجتماعي نيز برخوردار باشد. همانطور كه اشاره شد طبيب بايد تصميم بگيرد كه آيا انسولين در درمان بيمارش لازمست يا نه ولي جواب به اين سئوال آسان نيست زيرا در بعضي از حالات (هيپرتيروئيدي و عفونتها) احتياج بدن بانسولين زيادتر شده و انسولين داخلي تكافوي احتياجات بدن را نمي كند و مجبوريم انسولين در درمان بكار بريم. و بطور شماتيك مي توان گفت كه 1- بيماران چاقي كه مسن مي باشند و بيماري آنها تظاهرات زيادي ندارد احتياج به انسولين ندارد.
2- تمام كودكان و جوانان ديابتي و بعضي از بيماران مسن كه علائم شديد بيماري مثل پلي ديپسي و پلي اوري و لاغري شديد دارند براي بهبود به انسولين احتياج دارند.
كلمات كليدي: