مقايسه فعاليت بيگانه خواري در تعدادي از مبتلايان به ديابت نوع 1 نوع 2 با افراد سالم

نويسنده: سيد اكبر طبيبيان
استاد راهنما: سيد علي فاضلي، كامبيز حاذقي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/07/01
مدرك: دكترا ميكروب شناسي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، پزشكي، ميكروب، ويروس و ايمني شناسي
چكيده: وجود پندارهاي گوناگون پيرامون بروز عفونت، شدت و انسيدانس آن در بيماران ديابتيك، و نقشي كه عفونت در عليل نمودن و مرگ و مير اين بيماران دارد موجب شده كه پژوهشگران آنرا به اختلالاتي در فعاليتهاي سلولهاي بيگانه خوار نسبت دهند. در اين مطالعه، بلع و كشته شدن درون سلولي استافيلوكوك ارئوس توسط PMNs 32 بيمار ديابتيك و 32 فرد سالم بررسي شد. بيماران در سه گروه جاي داده شدند. گروه اول مشتمل بر 12 بيمار ديابتيك وابسته به انسولين، گروه دوم متشكل از 14 بيمار ديابتيك غيروابسته به انسولين و گروه سوم شامل 6 بيماري بود كه بيماري قندشان بخوبي تحت كنترل درآمده بود. سه گروه شاهد به ترتيب متشكل از 14.12 و6 فرد بظاهر سالم بودند. مخلوطي از غلظت اپتيمال PMNs، باكتري و سرم خون نرمال بمدت 120 دقيقه در 37ºC انكوبه شد. در فواصل زماني مختلف، با برداشت و كشت نمونه هايي كه هم به تنهايي و هم پس از مجاورت با آنتي بيوتيك صورت پذيرفت، مجموع باكتريهاي زنده و نيز تعداد باكتريهاي زنده درون سلولي پس از دوره انكوباسيون تخمين زده شد.
نتايج بدست آمده حاكي از كاهش ظرفيت بلع PMNs گروه اول و دوم بيماران بود. اين كاهش در فاصله زماني 30 الي 60 دقيقه معني دار بود. قدرت كشندگي PMNs گروه اول و دوم بيماران نيز پس از 60 دقيقه انكوباسيون كاهش معني داري را نشان مي داد كه قله كاهش در زمان 60 دقيقه بود. فعاليت بلع و باكتري كشي PMNs سومين گروه بيماران عمدتا اصلاح شده بنظر مي رسيد، در حاليكه كاهش در ظرفيت بلع در فاصله زماني 30 الي 60 دقيقه هنوز معني دار بود، و كاهش قدرت ميكروب كشي نيز در دقيقه 60 معني دار به نظر مي رسيد. در مجموع مي توان نتيجه گيري كرد كه فعاليت بلع و باكتري كشي PMNs بيماران ديابتيك بطور بارزي كاهش مي يابد. در عين حال مي توان ادعا كرد كه با تحت كنترل درآوردن بهتر بيماري قند اين فعاليت ها كارآمدتر مي شود.
كلمات كليدي: