بررسي يافته هاي سونوگرافي پانكراس در بيماران با ديابت قندي و مقايسه آن با گروه شاهد

نويسنده: محمدرضا كلاه ريز
استاد راهنما: محمدرضا كلاه ريز
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1383/02/01
مدرك: دكتراي تخصصي پزشكي راديولوژي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، پزشكي،
چكيده: مقدمه: ديابت قندي بيماري است كه آثار بشري مربوط به آن به 1550 سال قبل از ميلاد مربوط مي شود. بيماري اثر پاتولوژيك در ارگانهاي مختلف داشته و سبب عوارض متعددي در انسان مي شود. بصورت مرسوم بيماري به انواع وابسته به انسولين و غير وابسته به آن تقسيم مي گردد و اساس بيماري زايي آن به درگيري و اختلال عملكرد پانكراس مربوط مي شود.
راه و روشها: در اين بررسي با توجه به مطالعات قبلي اثر بيماري بر روي غده پانكراس و تغييرات سونوگرافي ناشي از آن مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه از انواع مطالعات مورد – شاهدي است كه بر روي 60 بيمار شناخته شده مبتلا به هر دو نوع ديابت انجام گرفته است. نمونه هاي انتخاب شده و گروه شاهد از شب قبل از بررسي جهت مشاهده بهتر ناشتا بوده اند، مطالعه با ترانسريوسر 3.5-5 مگاهرتز و در برشهاي عرضي صورت گرفته است.
نتايج: پژوهش نشان داد اندازه سر و تنه پانكراس در بيماران مبتلا به هر دو نوع ديابت دچار كاهش مي شود كه اين كاهش اندازه در بيماران مبتلا به ديابت نوع اول بيشتر است. براساس يافته هاي پژوهش كاهش اندازه پانكراس با مدت زمان درگيري رابطه مستقيم دارد.
بحث: كليه يافته هاي فوق براساس آزمونهاي آماري داراي اختلاف معني دار مي باشند: بعلاوه پژوهش نشان مي دهد كه اكوژنسيته پانكراس در بيماران مبتلا دچار كاهش نمي گردد. يافته هاي بدست آمده از اين تحقيق با نتايج مطالعه ساير پژوهشگران قابل مقايسه است.
كلمات كليدي: