بررسي عفونت با ويروس هپاتيت C در بيماران ديابتي نوع دوم

نويسنده: مسعود جوادي
استاد راهنما: ناصر آقا محمدزاده، رضا قوطاسلو
استاد مشاور: غلامرضا ايدري
تاريخ دفاع: 1388/01/01
مدرك: دكتراي پزشكي عمومي پزشكي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تبريز، پزشكي،
چكيده: هدف از اين مطالعه بررسي عفونت HCV در بيماران با ديابت (DM) نوع 2 مي باشد. مواد و روشها در يك مطالعه توصيفي، 400 بيمار با تشخيص قطعي ديابت قندي نوع 2 طي مدت 12 ماه در بيمارستان سينا تبريز بررسي شدند. شرح حال و معاينه كامل در اين بيماران بعمل آمد و نمونه ناشتا خون وريدي اخذ گرديد. بر اين اساس، قند خون ناشتا (FBS) و سطح سرمي تري گليسيريد (TG) و كلسترول تعيين شد. تيتر سرمي آنتي بادي بر عليه HCV به روش اليزاي نسل سوم اندازه گيري و ميزان عفونت با HCV مشخص گرديد. نتايج 400 بيمار، 268 (67%) مذكر و 132 (33%) مونث با سن متوسط 8.36±54.87(69-40) سال وارد مطالعه شدند. متوسط زمان تشخيص بيماري 7.04±9.26 (30-2) سال بود. سابقه مصرف سيگار در 154 (38.5%) بيمار وجود داشت. متوسط شاخص توده بدني بيماران 4.53±26.59 كيلوگرم بر مجذور متر بود. متوسط فشار خون سيستولي و دياستولي پيش از اخذ نمونه خون بترتيب 25.46±141.50 و 18.47±77.93ميلي متر جيوه اندازه گيري گرديد. در زمان مراجعه متوسط FBS و سطوح سرمي TG بترتيب 20.61±133.30، 112.14±229.02 و 75.66±197.53 ميلي گرم در دسي ليتر بود. بر اساس نتايج اليزا، 10 (2.5%) بيمار دچار عفونت با HCV بودند (4.1%-0.9% :CI95%).
كلمات كليدي: سيروز كبد، هپاتيت C، ديابت قندي غير وابسته به انسولين