علل كوما در بيماران ديابتي

نويسنده: نسرين اميري اشكلك
استاد راهنما: علي محمد ملتي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1366/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه اصفهان، پزشكي،
چكيده: ديابت مليتوس به درجات خاصي از هيپرگليسمي گفته مي شود كه اين در واقع يك تعريف شايع از ديابت مي باشد، اما در حقيقت ديابت كمپلكسي از اختلالات متابوليك مي باشد كه سكلهاي دراز مدت متفاوتي دارد. به خاطر علل مختلف ديابت نمي توان يك تعريف واحد از آن كرد. در ديابت اشكال اساسي در ترشح يا عمل انسولين مي باشد. زماني كه بيماري در سنين جواني شروع مي شود كمبود انسولين تقريباً كامل مي باشد و همراه با تغييرات متابوليك گسترده اي مي باشد. در فرم ديگر ديابت كه در سنين بالاتر شروع مي شود كاهش يا تأخير ترشح انسولين در پاسخ به گلوكز وجود دارد. بنابراين ديابت عبارت است از كاهش عمل انسولين در اثر كاهش قدرت اثر آن كه به درجات متفاوتي ديده مي شود. معتقدند كه آسيب بافتي نيز بايد جزو تعريف ديابت قرار گيرد. آسيب بافتي يا عوارض اختصاصي و يا مزمن آن شامل ميكروآنژيوپاتي و نوروپاتي و ... مي باشد. از عوارض حاد آن نيز مي توان كتواسيدوزديابتي، كوماي هيپراسمولار و هيپوگليسمي و .. را نام برد.
كلمات كليدي: