بررسي علل كاهش ديد بيماران ديابتي ارجاعي به مركز پزشكي فيض در شش ماهه دوم سال 1378

نويسنده: محمد علي آقا بابايي
استاد راهنما: حشمت اله قنبري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1379/01/01
مدرك: دكتراي حرفه اي پزشكي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، پزشكي،
چكيده: مقدمه: بيماري ديابت شايعترين بيماري سيستميك است و چشم، عليرغم كنترل مطلوب قند خون بيماران درگير مي شود.
مواد و روشها: در اين مطالعه، 150 بيمار ديابتي مبتلا به كاهش ديد در شش ماهه دوم سال 1378 در مركز پزشكي فيض از نظر سن، جنس، نوع ديابت، مدت ابتلا به ديابت و علت كاهش ديد اعم از كاتاراكت، گلوكوم،‌ خونريزي ويتره، ايسكمي ماكولا، آتروني عصب اپتيك و ادم ماكولا در قالب پرسشنامه بررسي شدند.
نتايج: 66.6% بيماران زن و 44.4% آنها مرد بودند. 80% بيماران ديابت تيپ دو (Non) (Insulin dependent diabetes mellitus) و 20% آنها ديابت تيپ يك (Insulin dependent – diabetes Mellitus) داشتند. 70% بيماران بين 70-50 سال سن داشتند. مدت ابتلا به ديابت 50% بيماران بين 20-10 سال بود. 43.3% بيماران كاتاراكت، 20% خونريزي ويتره، 33.4% ايسكمي ماكولا، 16.6% آتروفي عصب اپتيك، 43.3% ادم ماكولا و 13.4% علل متفرقه داشتند و هيچكدام از بيماران گلوكوم نداشتند.
بحث و نتيجه گيري: خانمهاي ديابتي بيشتر از آقايان مبتلا به كاهش ديد مي شوند و گروه سني 70-50 سال بيشتر درگير اين مسئله هستند. از طرفي، بيماراني كه بين 20-10 سال از ابتلاي آنها به ديابت مي گذرد، بيشتر مبتلا به كاهش ديد مي شوند. اكثر بيماران ديابت تيپ II دارند و فراوانترين علل كاهش ديد آنها، ادم ماكولا و كاتا راكت مي باشد. بقيه علل كاهش ديد به ترتيب فراواني شامل: ايسكي ماكولا، خونريزي ويتره، آتروني عصب اپتيك، علل متفرقه و گلوكوم مي باشند.
كلمات كليدي: ديابت، كاهش ديد، كاتاراكت، گلوكوم، خونريزي ويتره، ايسكي ماكولا، آتروفي عصب اپتيك، ادم ماكولا