مقايسه رشد كودكان ديابتي مركز ديابت با رشد كودكان غير ديابتي شهر اصفهان و پيگيري شش ماهه آن

نويسنده: آمنه باريكاني، فاطمه مقيمي اسفند آبادي
استاد راهنما: قيصري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1376/01/01
مدرك: دكتراي حرفه اي پزشكي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، پزشكي،
چكيده: ديابت تيپ 1 يا 1DDM شايعترين بيماري آندوكرين دوران كودكي مي باشد كه به علت اختلال پيشرونده ترشح انسولين ايجاد مي گردد، اين امر منجر به اختلال متابوليسم كربوهيدرات، پروتئين و چربي مي شود. ديابت عوارض متعددي را در بر دارد. مطالعات مختلفي در زمينه اثر ديابت بر روي رشد صورت گرفته است و نتايج مختلفي گزارش گرديده است. ما نيز مطالعه اي در زمينه اثر ديابت بر روي رشد ترتيب داديم. هدف از اين مطالعه بررسي و مقايسه اندكسهاي رشدي بين كودكان ديابتي و نرمال و پيگيري 6 ماهه آن و همچنين مقايسه اين اندكسها بين گروه ديابتي با كنترل متوسط و گروه ديابتي با كنترل ضعيف بوده است.
مطالعه بصورت Case-Control و مقطعي بوده است. در اين مطالعه كه در دو مرحله با فاصله 6 ماه انجام گرديد، ميانگين قد و وزن گروه ديابتي و نرمال در دو مرحله اندازه گيري و ثبت گرديد و همچنين مقايسه اي بين گروه ديابتي با گروه كنترل متوسط (9≥HbH1) و گروه كنترل ضعيف با توجه به سن (HbA1C>1) صورت گرفت و در هر مورد جدول و منحني مربوطه رسم شد. در اين بررسي از بين 180 كودك مركز ديابت حدود 130 نفر در مرحله اول و حدود 121 نفر در مرحله دوم مراجعه نمودند (اكثر افرادي كه مراجعه نكردند از شهر اصفهان نقل مكان كرده بودند) تعداد كودكان گروه كنترل در مرحله اول 483 نفر و در مرحله دوم 450 نفر بودند. همانطور كه قبلا نيز عنوان گرديد از HbA1C به عنوان معيار كنترل متابوليكي استفاده شد.
تعيين اندكسهاي رشدي كودكان ديابتي در هنگام مراجعه آنان به مركز ديابت انجام مي شد و براي تعيين اندكسهاي رشدي گروه كنترل از كودكان چند مدرسه كه كودكان ديابتي مركز ديابت نيز در آنجا به تحصيل مشغول بودند استفاده شد.
خلاصه نتايج بدست آمده شامل:
1- اندكسهاي رشدي كودكان ديابتي در سنين بلوغ با اندكسهاي رشدي گروه كنترل با در نظر گرفتن سن متفاوت است.
2- ميانگين وزن گروه ديابتي با كنترل ضعيف نسبت به گروه كنترل در سنين قبل از بلوغ بيشتر است.
3- اختلافي در ميانگين قد كودكان ديابتي با گروه كنترل متوسط و ضعيف وجود ندارد.
4- اندكسهاي رشدي كودكان ديابتي در سن 3-2 سالگي با گروه كنترل متفاوت است.
5- تفاوت معني داري در اندكسهاي رشدي كودكان ديابتي و گروه كنترل در سن 10-9 سالگي وجود دارد. بنابراين اندكسهاي رشدي در دو گروه مورد بررسي در سنين قبل از بلوغ و اوايل سنين مدرسه متفاوت است و اين موضوع نشان دهنده اثر استرس و هورمونهاي جنسي بر روي رشد مي باشد و همينطور وزن كودكان ديابتي با كنترل ضعيف بيشتر از گروه ديابتي با كنترل متوسط است.
كلمات كليدي: ديابت وابسته به انسولين 1DDM، ديابت مليتوس، اندكس هاي رشد