زندگي با ديابت نوع دو: يك مطالعه پديدار شناسي

نويسنده: مهري دوستي ايراني
استاد راهنما: پروانه اباذري، سيما بابايي، ناهيد شاهقليان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1385/04/01
مدرك: كارشناسي ارشد پرستاري گرايش داخلي– جراحي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، پرستاري و مامايي،
چكيده: مقدمه: ديابت يكي از مشكلات روز افزون سلامتي است كه ميليونها نفر را مبتلا ساخته و بسيار از جنبه هاي زندگي روزانه را تحت تاثير قرار مي دهد و در درمان و مراقبت آن يك رويكرد (زيستي- رواني- اجتماعي) نسبت به بيمار و مشكلات او مورد نياز است و لازم است به منظور ارائه استراتژيهاي موثر براي مراقبت، تجارب بيماران در يك مطالعه كيفي مورد بررسي و مورد توجه پرستاران قرار گيرد.
هدف: فهم معناي زندگي با ديابت از ديد بيماران و توصيف موانع و تسهيل كننده هاي پايبندي به رژيم درماني.
روش مطالعه: اين مطالعه يك مطالعه پديده شناسي توصيفي است كه نمونه هاي آن را بيماران مراجعه كننده به مركز تحقيقات غدد و متابوليسم و بيمارستان الزهراء اصفهان تشكيل دادند. 11 نمونه داوطلب به صورت مبتني بر هدف وارد مطالعه شدند. براي جمع آوري اطلاعات از مصاحبه رو در روي ساختار نيافته استفاده شد و روش كلايزي براي تحليل اطلاعات و استخراج مفاهيم به كار رفت.
نتايج: هفت خوشه مفهوم از مصاحبه ها استخراج شد كه عبارتند از: كشف بيماري، ‌واكنش زمان تشخيص، نگرش و باورهاي فرد، عملكرد فرد، موانع و تسهيل كننده ها عملكرد.
بحث و نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه عوامل فردي، اجتماعي- اقتصادي و عوامل مرتبط با سيستم بهداشتي- درماني از جمله عوامل تسهيل كننده يا بازدارنده موثر بر عملكرد فرد باشند. از سويي باور شركت كنندگان در مورد بيماري و موقعيت خود، بر رفتارهاي درماني و خود مراقبتي آنها موثر بوده و بر اين اساس شناخت بهتر باورهاي فرد و موانع و تسهيل كننده هاي درمان مي تواند در راستاي افزايش انگيزه بيمار و كنترل مطلوب بيماري به پرستاران كمك نمايد.
كلمات كليدي: تجربه زندگي، ديابت نوع دو، پديدار شناسي