بررسي داروهاي گياهي موثر بر ديابت در پزشكي سنتي ايران

نويسنده: شكوفه صالح
استاد راهنما: فريبرز معطر، منوچهر مصري پور، كياندخت شفيعي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1367/02/31
مدرك: دكتراي داروسازي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، مركز مطالعات طب سنتي و گياه درماني، مواد داروئي و بيوشيمي و تغذيه
چكيده: امروزه با گسترش تحقيقات در زمينه داروهاي گياهي تجويز و كاربرد آنها روزبروز در كشورهاي مختلف جهان روبه افزايش است. بدين جهت كه گياهان از قرنها پيش مصارف پزشكي داشته اند و اثرات درماني آنها در طول سالهاي متمادي تجربه و به اثبات رسيده است.
بيماري ديابت از قديميترين ايام شناخته شده و دانشمندان بزرگ ايراني گياهان متعددي را براي درمان آن توصيه نموده اند. در اين بررسي عصاره هيدروالكلي گياهان، خرفه، شنبليله، كرفس، كاهو، اسفرزه، ترشك، زغال اخته، مريم گلي و علف هفت بند كه در اثر منابع علمي سنتي بعنوان داروي موثر بر ديابت ذكر شده بود مورد مطالعه قرار گرفت. براي بررسي اثر عصاره گياهي روي قند خون به ترتيب زير عمل شد.
الف) مطالعه اثر عصاره بر تست تحمل گلوكز افراد سالم، كه نتايج بدست آمده نشانگر تاثير اين دارو بر قند خون افراد سالم است.
ب) مطالعه اثر عصاره بر قند خون افراد ديابتي، كه تازه مبتلا شده اند يا مدت طولاني از بيماري آنها نمي گذرد، نتايج حاصله گواه اثر قابل توجه اين دارو بر قند خون اين گروه از بيماران ديابتي است.
ج) مطالعه اثر عصاره بر قند خون افراد ديابتي با سابقه طولاني، كه نتايج بدست آمده گواه عدم تاثير اين دارو بر قند خون اين گروه از بيماران ديابتي است. با توجه به نتايج حاصله كه اين عصاره در مرحله اول بيماري موثر مي باشد، احتمال دارد كه اين دارو از طريق مكانيسمهاي زير عمل نمايد.
1- تحريك سلولهاي بتاي پانكراس كه سبب افزايش ترشح انسولين مي شود.
2- مهار آنزيمهاي كاتا بوليز كننده انسولين
كلمات كليدي: