: بررسي آماري 2000 مورد بيمار ديابتي در شهر اصفهان

نويسنده: سلمان روغني، سيد محمدرضا حقايق زواره
استاد راهنما: مسعود اميني
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1369/11/01
مدرك: دكتراي تخصصي پزشكي بيماريهاي داخلي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، پزشكي،
چكيده: در اين بررسي پرونده هاي 2000 بيمار ديابتي بررسي گرديده است. ابتدا از طريق راديو تلويزيون جهت مراجعه بيماران ديابتي به 6 مركز تعيين شده از قبل اطلاعيه داده شد بيماراني كه به اين مراكز مراجعه كرده بودند توسط پزشكان آموزش ديده معاينه شده و فرم اطلاعاتي از قبل تنظيم شده تكميل گرديده است. نمونه فرم اطلاعاتي ضميمه پايان نامه مي باشد.
سپس اطلاعات از فرم هاي مزبور به جدولهاي ديگري منتقل شده و اطلاعات آماري بصورت نمودارها و جداولي استخراج گرديده است توزيع سني ديابت نشان داده است كه اكثر بيماران ديابتي در سنين 70-50 سالگي بوده اند (نمودار 1) كه در همين گروه سني بيشتر بيماران از زنان بوده اند و احتمالا دليل آن اوقات فراغت بيشتر آنها و ارتباط بيشتر آنان با راديو تلويزيون مي باشد حدود 65% بيماران تحت درمان با قرص بوده و تقريبا 25% انسولين مي گرفتند، اكثر بيماران كنترل نبوده اند بطوريكه در نمونه هاي تصادفي قند خون بالغ بر 85% بيماران خارج از كنترل بودند. (نمودار 3 و 4) 52% بيماران سابقه فاميلي ديابت داشته اند و 44% افرادي كه با همسر خود فاميل بوده اند در فاميل نيز سابقه ديابت داشته اند كه عدم آموزش بيماران را در مورد نقش وراثت در ديابت مي رساند. (نمودار 8) بيش از 60% بيماران وزن بالاي ايده آل داشته اند كه 75% آنها زن بوده اند و به احتمال قوي با رعايت رژيم غذائي و كنترل وزن كمك به سزائي در كنترل ديابت خواهد كرد (نمودار 7).
عوارض ناشي از ديابت در 67% بيماران ديده شده كه حدود 90% اينها خارج از كنترل بوده اند و فقط 9% افراد دچار عارضه قند كنترل داشته اند (نموار 10 و 11) شايعترين عارضه، عارضه چشمي و كمترين آنها عوارض پا، شامل زخم هاي پوستي و آمپوتاسيون مي باشد كه بيشتر اين بيماران تحت درمان با انسولين بودند و احتمالا به خاطر دو دليل است: 1- شيوع بالاي اين عوارض در بيماران وابسته به انسولين 2- شروع انسولين به جاي قرص پس از ظهرو عوارض (نمودار 12 و 13).
فشار خون جداي از ساير عوارض بررسي گرديده است كه حدود 22% بيماران دچار فشار خون بودند (نمودار 14) شيوع فشار خون در بيماران ديابتي كنترل شده نيز 22% بوده و احتمالا دليل آن شيوع بيشتر چاقي از ديابتي هاي كنترل شده مي باشد كه در مقايسه با 65% چاقي در كل بيماران 91% بيماران با قند كنترل شده چاق بوده اند (نمودارهاي 19 و 20). بيشتر بيماران فشار خوني در سنين 60-30 سالگي بوده اند و بيشترين درصد بيماران فشار خوني در سنين 50-20 سالگي بوده و اين بروز زودرس فشار خون را در بيماران ديابتي نسبت به جامعه مي رساند (نمودارهاي 22 و 23) عليرغم عوارض بالاي زايمان در بيماران ديابتيك از 1164 زن ديابتيك كه آبستني داشته اند 8672 مورد آبستني رخ داده كه در 600 بيمار منجر به 1304 مورد سقط گرديده است و مواردي بيش از 20 آبستني در يك خانم گزارش شده است جالب اينكه اكثر بيماران ديابتي آبستن با قرص درمان مي شده اند و بالاترين ميزان سقط نيز در همين گروه بوده است (نمودار 25).
45% بيماران بررسي شده با سواد بوده اند كه اين نسبت در جمعيت ديابتي كنترل شده به 74% مي رسد. جالب اينكه حدود 90% بيماراني كه سواد بالاي سيكل داشته اند غير كنترل بوده اند و اين موضوع اهميت آموزش را در بيماران ديابتي در جمعيت كنترل ديابت مي رساند و نيز مي توان انتظار داشت كه در بيماران بي سواد با يك آموزش ساده به اين هدف رسيد (نمودار 29).
كلمات كليدي: