بررسي فراواني علائم پوستي در بيماران مراجعه كننده به مركز تحقيقات ديابت اصفهان

نويسنده: غلامرضا تيموري
استاد راهنما: علي اصيليان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1374/03/01
مدرك: تخصص بيماري هاي پوست و آميزشي
دانشگاه: ، ،
چكيده: موضوع پايان نامه بررسي فراواني علائم پوستي در بيماران ديابتي از هر دو جنس، در سنين مختلف و در انواع مختلف ديابت و مقايسه نتايج بدست آمده، با آمارها در مقالات و كتب مرجع خارجي مي باشد. در جهت اجراي اين پژوهش مجموعا بيش از هزار بيمار از نظر پوست و مخاط بررسي گرديدند كه قبلا ديابت آنها تاييد گرديده بود. قبل از انجام پژوهش مجموعا 24 علامت پوستي كه فراواني آنها در منابع مختلف همراه با ديابت ذكر گرديده بود استخراج و بصورت پرسشنامه تنظيم گرديده بود كه پس از معاينه دقيق بيمار در صورت وجود يكي از علائم پاسخ مثبت و در صورت عدم وجود علامت، پاسخ منفي در پرسشنامه قيد مي گرديد. مجموع پرسشنامه هاي تنظيمي گرد آوري و آناليز كامپيوتري گرديد. در نتيجه گيري پاياني ما به فراواني علائم پوستي در بيماران ديابتي و مقايسه آنها در بيماران IDDM و NIDDM پرداختيم.
علائم پوستي زير در بيماران مورد مطالعه وجود نداشت:
1- ارتيم مشابه با دسرخ
2- گازگانگون غير كلستريديال
3- آكانتوزنيگريكانس
4- اسكلروادم
5- هموكروماتوز
6- زانتوم حاد و منتشر پوستي
7- كلاژنوز پرفوريتينگ واكنشي
علائم زير در بيماران IDDM نسبت به NIDDM شيوع بيشتري داشته است.
1- عفونت با كانديدا آلبيكنس
2- نكروبيوز ليپوئيديكا
3- قرمزي ديابتيك
4- طاول ديابتيك
5- ليپوديستروفي ناشي از انسولين
علائم زير در بيماران NIDDM بيشتر از بيماران مبتلا به IDDM بوده است:
1- خال گوشتي
2- فتودرماتيت (كه احتمالا بيشتر در رابطه با مصرف داروهاي خوراكي است)
نتيجه اين پژوهش در مجموع نشانگر شيوع بيشتر بعضي بيماري هاي پوستي در بيماران ديابتي نسبت به شيوعي است كه در افراد غير ديابتي در منابع مختلف ذكر گرديده است و بنابراين لزوم توجه و Pul out ديابت را در بيماراني كه بواسطه ابتلا به اين گونه بيماري ها مراجعه مي كنند را بر مي انگيزد. نكته مهم ديگر فراواني بعضي علائم پوستي است كه در منابع درسي به آنها توجه نگرديده و يا ذكر دقيق نشده اند همانند وفور پيگمانتاسيون هاي بعد از التهاب بويژه در ناحيه Pretibia در بيماران ديابتي و ريزش مو در بعضي نواحي خاص همانند ساق پاها. در ضمن به عوارض پوستي داروهاي ضد ديابتي اعم از انسولين و داروهاي خوراكي ضد ديابت نيز در اين پژوهش توجه گرديده است.
از نظر درماني با توجه به گرفتاري شديد عروقي در ديابت، در درمان زخمهاي پا در بيماران ديابتي، بويژه زخمهايي كه با گانگرن همراه بودند، مصرف داروهاي Vasodilator، همانند آوالات و نيكوتينيك اسيد نتايج خوبي را به همراه داشته است. و ما به بيماراني كه به همين علت تحت درمان آنتي بيوتيك سيستميك و درمانهاي موضعي بوده و نتايج چشمگير در بهبودي نداشته اند همراه با آنتي بيوتيك، از اين داروها استفاده نموده و در چند موردي كه داشته ايم بهبودي حاصل گرديده است.
كلمات كليدي: