بررسي كلي و جامعه نگر 450 مورد بيمار مبتلا به ديابت

نويسنده: طوس كياني
استاد راهنما: حسين دلشاد
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1373/01/01
مدرك: دكتراي پزشكي پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي همدان، پزشكي،
چكيده: در اين بررسي پرونده بيماران مراجعه كننده به مركز تحقيقات ديابت استان همدان از شماره يك تا 464 مورد بررسي قرار گرفته و بعد از استخراج اطلاعات موجود كه در مواردي نيز از طريق مصاحبه با بيماران و پيگيري نتايج تستها تكميل گرديده است، فاكتورهاي مورد نظر جهت ارزيابي و يافتن ارتباط آنها با بيماري ديابت مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.
بيماران مبتلا به NIDDM شامل 204 مورد زن و 126 مورد مرد بوده و مبتلايان به IDDM را 51 زن و 53 مرد تشكيل مي دهد.
همچنين 4 مورد از بيماران مبتلا به GDM و 3 مورد نيز مبتلا به MODY بودند بعد از تعيين رده هاي سني بروز بيماري، مشخص شده است كه در مبتلايان به ديابت تيپ دو رده هاي 50-41 و 60-51 سال بيشترين درصد را به خود اختصاص داده و در مبتلايان به ديابت تيپ يك رده سني 15-6 سال بيشترين درصد را نسبت به ساير رده هاي سني در بر گرفته است.
در بررسي مبتلايان به ديابت تيپ دو فقط 9.1% و در مبتلايان به ديابت تيپ يك 18.27%، بيماران ساكن مناطق روستايي بودند.
شايعترين شغل در زنان مبتلا خانه داري و در مردان مبتلا به NIDDM فروشندگي و در مردان مبتلا به IDDM دانش آموز مي باشد.
در بررسي سابقه فاميلي بيماري ديابت نتايج حاصل شده قابل انطباق با كتب مرجع بوده و در NIDDM اين مورد شايع تر بود.
روشهاي درمان و نتايج درماني بررسي شده و درصد بيماراني كه F.B.S و BS آنها در محدوده قابل قبول قرار داشت كمتر از حد انتظار بوده و مشكلات احتمالي يادآوري شده است.
همچنين در مورد عوارض بيماري ديابت نتايج حاصله نشان دهنده عدم كنترل قابل قبول در بيماران ديابتي بوده كه نياز به اقدام جدي در اين زمينه مي باشد و بدلايل متعدد در موارد زيادي بيماران آزمايشات ضروري و معاينات لازم را مثلا در مورد چشم انجام نداده كه نياز به يافتن علل اين موارد و رفع آنها از اولويتها بوده و در مورد تكميل پرونده ها نيز لزوم يك اقدام جدي كاملا محسوس است.
كلمات كليدي: