بررسي ميزان شيوع بيماري ديابت مليتوس در جامعه كليميان و ارامنه اصفهان

نويسنده: ايمانوئل خليلي، سواك سوكيازيان
استاد راهنما: مسعود اميني
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1373/12/01
مدرك: تخصص پزشكي داخلي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي اصفهان، پزشكي،
چكيده: ديابت شايعترين بيماري آندوكرين در انسان مي باشد. با وجود آمارهاي فراوان در مورد شيوع اين بيماري در ساير كشورها، در كشور ما شيوع اين بيماري بدرستي مشخص نيست. از اين رو در اين مطالعه ما سعي نموديم كه شيوع اين بيماري را در جامعه كليميان و جامعه ارامنه اصفهان بررسي و با يكديگر و با آمار موجود در شهر اصفهان و با آمار ساير كشورها (اسرائيل در مورد يهوديان و آمريكا در مورد ارامنه) مقايسه نماييم. تا تاثير نژاد بر روي شيوع بيماري ديابت، در صورت وجود مشخص گردد.
اين مطالعه در تابستان و پاييز سال 1371 بر روي گروه سني بالاي 10 سال جامعه كليميان و جامعه ارامنه ساكن اصفهان صورت گرفته و روش نمونه گيري به طريقه آسان (Convenient) مي باشد. در بين 431 نمونه گرفته شده از حدود 1100 نفر يهودي ساكن اصفهان؛ تعداد 21 مورد (12 مورد زن و 9 مورد مرد) ديابت براساس كرايترياي WHO تشخيص داده شد و Prevalence كلي ديابت در جامعه كليميان اصفهان 2.61 درصد (2.47 درصد در مران و 2.81 درصد در زنان) بدست آمد. از جمعيت حدود 10050 نفري ارامنه اصفهان، 731 نمونه گرفته و تعداد 49 مورد (19 مورد مرد و 30 مورد زن) مبتلا به ديابت تشخيص داده شد و Pre كلي ديابت در جامعه ارامنه اصفهان 1.69درصد (1.77 درصد در مردان و 1.63درصد در زنان) محاسبه گرديد. در هر دو جامعه Pre بيماري با افزايش سن بالا رفته و بيشترين عدد در گروه سني بالاي 60 سال بدست آمد. Pre بيماري بين زنان و مردان تفاوتي ندارد.
كلمات كليدي: