تعيين فراواني علائم دهاني در بيماران ديابتي مراجعه كننده به مركز ديابت كرمان در سال 1384

نويسنده: محمد رضا كريمي
استاد راهنما: مريم راد
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1386/01/01
مدرك:
دانشگاه: د‌انشگاه‌ ‌علوم پزشكي‌ کرمان، داندانپزشكي،
چكيده: هدف: هدف از تحقيق حاضر بررسي فراواني تظاهرات دهاني در افراد مبتلا به ديابت مراجعه كننده به مركز ديابت كرمان در سال 1384 بود.
روش ها: در اين بررسي 118 بيمار مبتلا به ديابت (81 زن و 37 مرد، ميانگين سني 52.04 سال) از نظر وضعيت دندانها، بافت پريودنشيوم، خشكي دهان، سوزش دهان، و تغييرات مخاطي ارزيابي شدند. بيماري هاي پريودنتال توسط شاخص Loe و شاخص CPITN و وضعيت دنداني توسط شاخص DMFT ازريابي شد.
نتايج: شايعترين تظاهرات دهاني در جامعه مورد مطالعه شامل ژنژيويت (96.4%)، پريودنتيت (90.5%)، خشكي دهان (68.4%)، احساس مزه بد در دهان (57.9%)، عفونت كانديدا (28.8%)، و سوزش دهان (25.9%) بودند. ميانگين شاخص DMFT 15.25 برآورد شد، ارتباط معني داري بين مدت ابتلا به ديابت و بيماري هاي پريودنتال و سوزش دهان وجود داشت. همچنين بيماري هاي لثه اي بطور معني داري در مبتلايان به ديابت نوع دوم بيشتر بود.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه بيماري هاي پريودنتال و خشكي دهان از عوارض ناشي در بين مبتلايان به ديابت مي باشد. بنابراين جهت نگهداري وضعيت سلامت دهاني در مبتلايان به ديابت عملكرد غده بزاقي و وضعيت پريودنتال اين بيماران بايد به طور دقيق ارزيابي شود.
كلمات كليدي: