عوارض عصبي بيماري ديابت

نويسنده: عصمت آموزگار
استاد راهنما: محمد علي شفا
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1370/01/01
مدرك: دكترا دكتراي پزشكي
دانشگاه: د‌انشگاه‌ ‌علوم پزشكي‌ کرمان، پزشكي،
چكيده: بيماري ديابت يك اختلال سيستميك در متابوليسم انرژي است. تظاهر اساسي بيماري بصورت افزايش قند خون (هيپرگليسمي) است كه ثانويه به كمبود انسولين، مقاومت سلولي نسبت به اثرات انسولين و يا تركيبي از هر دو بوجود مي آيد. بيماري ديابت سالها قبل شناخته شده است، در حال حاضر چندين فرم از ديابت وجود دارد كه سيستم تقسيم بندي كه در حال حاضر مورد قبول است توسط NDDG) Diabetic Dara Group National) تهيه شده كه در جدول 1-1 خلاصه شده است.
معيارهاي تشخيص ديابت در بالغين قند خون ناشتاي بالاتر از 140 ميلي گرم در دسي ليتر در دو نوبت يا قند خون بيش از 200 ميلي گرم در دسي ليتر (200mg/dl) كه در زمان هاي 30-60 يا 90 دقيقه و ديگري 120 دقيقه بعد از مصرف 75 گرم قند از طريقي خوراكي اندازه گيري شده است مي باشد.
بطور كلي عوارض هر دو نوع ديابت شبيه هم هستند شواهد نشاني مي دهد كه بروز عوارض با طولاني شدن و شدت يافتن هيپرگليسمي افزايش مي يابد و معمولاً همراه عوارض عصبي ديابت عوارض ديگري ديده مي شود و در بيماري كه مبتلا به عوارض چشمي و كليوي ديابت است احتمال بروز عوارض عصبي بيشتر است تا بيماري كه عوارض ذكر شده را ندارد. اين موضوع نشان دهنده يك مكانيسم زمينه اي مشترك براي بروز اين عوارض مي باشد.
در بيماري ديابت هر بخشي از سيستم عصبي به استثناي مغز گرفتار مي شود و عوارض عصبي با سندرمهاي مختلفي تظاهر مي كند كه شايعترين آنها نوروپاتي محيطي است . اين عوارض يك علت اصلي موربيديتي اين بيماران مي باشد و بندرت باعث مرگ شان مي شود.
كلمات كليدي: