بررسي كلي عوارض مادري و جنيني ديابت در مراجعين به بيمارستان ولي عصر (عج) از سال 1370 لغايت سال 1375

نويسنده: الهه درويش توانگر
استاد راهنما: صديقه برنا
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1376/01/01
مدرك: دكترا دكتراي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي كرمان، دانشكده پزشكي،
چكيده: ديابت قندي كه شايع ترين بيماري اندوكرين با شيوع 1 تا 2% مي باشد، درصد بزرگي از علل مورتاليتي و موربيديتي جوامع را در بر مي گيرد. ديابت در دوران بارداري به دو صورت، درگيري قبل از حاملگي و درگيري يا تشخيص در اين دوران مي باشد. عوارض ديابت در دوران بارداري به دو دسته عوارض مادري و جنين تقسيم مي شود.
هدف اصلي تحقيق، بررسي عوارض جنيني و مادري در زنان باردار ديابتي مراجعه كننده به بيمارستان ولي عصر در سالهاي 70 تا 75 مي باشد كه بصورت گذشته نگر بر روي پرونده عده اي از بيماران صورت گرفته است. در قسمت اول مطالعه، مقايسه اي بين گروه بيماران با حجم نمونه 115 نفر و يك گروه شاهد با حجم نمونه 100 نفر انجام شده است. در قسمت دوم، بيماران به دو دسته تحت نظر و غير تحت نظر تقسيم شده اند. گروه تحت نظر كه حداكثر تا هفته سي و دوم بارداري مراجعه و انسولين تراپي شده اند، در گروه A، B و C ديابت قرار دارند. گروه غير تحت نظر، حداقل از هفته سي و ششم مراجعه و در گروه ديابت حاملگي قرار گرفته و تحت انسولين تراپي نموده اند (درگيري ديابت آنها در حاملگي اخير بوده است). نتايج حاصل از دو قسمت مطالعه انجام يافته به شرح زير مي باشد:
نتايج حاصل از قسمت اول: شايع ترين علت مراجعه در گروه بيماران، "كنترل قند خون و GTT مختل" و در گروه شاهد، شايع ترين علت مراجعه درد زايماني بود. در ميان عوارض مادري باستثناء هيدرامنيوس، بين دو گروه بيماران و گروه شاهد اختلاف معني دار حاصل شد (0.000=P). از ميان عوارض جنيني فقط در مورد ماكروزومي، اختلالات متابوليك و مدت بستري طولاني نوزاد بين دو گروه بيماران و شاهد اختلاف معني دار بدست آمد (0.000=P). شايع ترين اختلال متابوليك در گروه بيماران هيپوگليسمي 25.2% و در گروه شاهد هيپربيلي روبينمي با 3% بود. شايع ترين علت سزارين در گروه بيماران، ماكروزومي با 39.1% و در گروه شاهد، سزارين تكراري با 13% بود. نتايج حاصل از قسمت دوم: از بين عوارض مادري و جنيني بجز كلسترول و تري گليسيريد و فشار خون بالا اختلاف معني داري بين دو گروه تحت نظر و غير تحت نظر حاصل نشد. عليرغم انتظار كه گروه تحت نظر، عوارض مادري و جنيني كمتري مي بايست داشته باشند اختلاف معني دار بين دو گروه حاصل نشد و اين احتمالاً به اين دليل بود كه گروه اول نسبت به درمان مقاوم بوده اند. در گروه غير تحت نظر يك ارتباط معني دار بين وزن جنين و متوسط قند خون ناشتاي مادر بدست آمد (0.04=P).
كلمات كليدي: