تعيين رابطه گروههاي خوني اصلي O، AB، B، A با انواع ديابت

نويسنده: اياز اكبري
استاد راهنما: سيد صدرالدين لهسايي، يدالله نيكيان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/10/01
مدرك: دكترا دكتراي پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي كرمان، دانشكده پزشكي مهندس افضلي پور،
چكيده: اين پژوهش به روش مقطعي (Cross Sectional) بر روي 500 بيمار مبتلا به ديابت تيپ 1 و 2 كه در نيمه اول سال 1375 به مركز تحقيقاتي درماني ديابت و بيمارستانهاي تابعه دانشگاه علوم پزشكي كرمان مراجعه كرده بودند، انجام گرفت. همچنين 9793 نفر مراجعه كننده به سازمان انتقال خون كرمان كه در نيمه اول در سال 1375 به آن مركز مراجعه كرده بودند، به عنوان گروه شاهد انتخاب گرديدند.
8% از بيماران مبتلا به ديابت تيپ 2 و 20% مبتلا به ديابت تيپ 1 بودند. 47% از بيماران تيپ 1 مذكر و 53% مونث بودند، بطوري كه نسبت زنان به مردان 1.12 بود.
در ديابت تيپ 2 جنس مذكر 32.75% و جنس مونث با 67.25% با نسبت زن به مرد 2.05 بود. در جمعيت عمومي در هر دو جنس گروه خوني O فراوان ترين گروه خوني بود (38.4%) و به دنبال آن به ترتيب گروههاي خوني A، B و AB قرار داشتند.
بدون در نظر گرفتن جنسيت در هر دو نوع ديابت (تيپ 1 و 2) بين ديابت و گروههاي خوني هيچ ارتباطي وجود نداشت، ولي با در نظر گرفتن جنسيت در بيماران مرد مبتلا به ديابت تيپ 2 گروه خوني O فراوان ترين گروه خوني بود و در زنان مبتلا به ديابت تيپ 2 گروه خوني A شايعتر بوده كه در موارد فوق رابطه آماري معني داري بدست نيامد.
در مردان مبتلا به ديابت تيپ 1 گروه خوني B، فراوان ترين گروه خوني بود كه در مقايسه با جمعيت عمومي رابطه آماري معني داري بدست نيامد. ولي در زنان مبتلا به ديابت تيپ 1 گروه خوني B‌ فراوان ترين گروه خوني بود كه در اين خصوص رابطه آماري معني دار بدست آمد (P<0.05).
براساس نتايج حاصل از اين پژوهش هيچگونه ارتباطي بين ديابت تيپ 2 و گروههاي خوني وجود ندارد. اين مطلب در مورد مردان مبتلا به ديابت تيپ 1 نيز صدق مي كند، در حالي كه در زنان با گروه خوني B احتمال ابتلاء به ديابت تيپ 1 بيشتر است.
كلمات كليدي: